Συγγνώμη

Αναρωτιέμαι, αφού δεν μπορούμε να ξεχάσουμε υπάρχει πραγματικά η έννοια της συγχώρεσης ή απλά θάβουμε μέσα μας αυτά που δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κατάματα και συνεχίζουμε τη ζωή μας;
Συγχωρώ κάποιον σημαίνει ότι στο μέλλον δεν θα χρησιμοποιήσω εναντίον του την μεμπτή του πράξη ούτε θα προσπαθήσω να τον εκδικηθώ.
Είμαστε όμως όντως τόσο μεγαλόψυχοι και τόσο δυνατοί για να καταφέρουμε κάτι τέτοιο;
Μας είναι τόσο εύκολο να διαγράψουμε τις αδικίες που έγιναν εις βάρος μας και να κάνουμε σαν να μην συνέβη τίποτα;
Όχι. 
Όσο μεγαλόψυχος και να νομίζεις ότι είσαι να ξέρεις ότι είναι ένα αίσθημα παροδικό.
Κι αυτό είναι ίσως κάτι για το οποίο είμαι απόλυτη στη ζωή μου.
Δεν συγχωρούμε ποτέ πραγματικά κάποιον για το κακό που μας έκανε.
Υπάρχουν πολλοί δρόμοι , κανείς όμως δεν είναι η πραγματική συγχώρεση.
Μπορεί να διαγράψουμε κάποιον από τη ζωή μας, μπορεί να αρχίσουμε να υποκρινόμαστε ότι τον συγχωρέσαμε, μπορεί να φανούμε μεγαλόψυχοι στην αρχή και κάποια στιγμή στον μέλλον να επαναφέρουμε το ζήτημα.
Κατ'εμέ, επειδή θεωρώ πως είμαστε όντα εκδικητικά (και μην φανταστείτε την εκδίκηση σαν αυτές τις κινηματογραφικές- εκδίκηση μπορεί να είναι μια απλή φράση μέχρι μια απλή πράξη) το καλύτερο που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να διαγράψει από τη ζωή του εκείνον που του προξένησε κακό. Έτσι κάνει το ελάχιστο κακό στον εαυτό του αλλά και στον άλλον.
Έτσι προστατεύει τον εαυτό του, αλλά και τον άλλον. 
Είναι δύσκολη απόφαση η διαγραφή.
Αλλά η υποκρισία είναι ανέντιμη κι η εναλλαγή από μεγαλόψυχο άνθρωπο σε σκατόψυχο άνθρωπο είναι αξιολύπητη.
Η διαγραφή ίσως διδάξει κάτι και στον άλλον.
Ίσως είναι ένα τρόπος να καταλάβει το μέγεθος του λάθους του.
Αλλά ως εκεί.
Η διαγραφή δεν αλλάζει τη λάθος πράξη, ούτε η συγχώρεση αλλάζει τη λάθος πράξη και γενικά τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει τις σοβαρές και λάθος πράξεις του παρελθόντος.
Πρέπει να μάθουμε να ζούμε τη ζωή μας αγκαλιά με μια λίστα διεγραμμένων ατόμων.
Πρέπει να μάθουμε να ζούμε τη ζωή μας όντας γραμμένοι σε λίστες διαγραφής άλλων ατόμων.
Έτσι είναι η ζωή.
Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.


Συγχωρώ, αλλά δεν ξεχνώ.
-Αλέκα