Πάμε στοίχημα, θα το ξαναβρεις.

Δεν είναι πάντα εύκολο να έρθεις αντιμέτωπος με πράγματα που σε πονάνε, οπότε επιλέγεις να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου. Παίρνεις τα θέματα που σου προκαλούν πόνο, τα βάζεις σε ένα κουτί, τα κλειδώνεις και τους βάζεις και χαρτάκι ''αυτό θα το φτιάξουμε άλλη στιγμή''
Ποιος θέλει άλλωστε να ψάξει απαντήσεις σε δύσκολα θέματα; Ποιος το κάνει με χαρά;
Οπότε το αναβάλλουμε. Αύριο, μεθαύριο, τον άλλο μήνα.
Αλλά η ζωή κάνει κύκλους.
Αργά ή γρήγορα σου εμφανίζει πάλι το κλειδωμένο κουτί που είχες κρύψει στο πίσω μέρος του μυαλού σου.
Σου φωνάζει.
''Κάτι ξέχασες εδώ'' , σου λέει.
''Αυτό δεν το έχεις λύσει''
Μήπως περίμενες να λυθεί μόνο του; Δεν λύνεται τίποτα από μόνο του ως δια μαγείας.
Μπορείς να το ξαναστείλεις πίσω στα βάθη του μυαλού σου - έχεις αυτή την επιλογή για να ηρεμήσεις για λίγο ακόμα.
Αλλά για πόσο ακόμα;
Για πόσο ακόμα θα εθελοτυφλείς;
Μέχρι να βρεις τη δύναμη.
Αλλά αν όχι τώρα, πότε;

Πάρε την ανάσα σου, αλλά να θυμάσαι ότι μπροστά σου θα το βρεις.
Και μια μέρα δεν θα μπορείς να πατήσεις αναβολή στο ξυπνητήρι.
Μια μέρα θα πρέπει να ξυπνήσεις.

Ποιον πας να κοροιδέψεις; Μμμμ;

Μερικές φορές με ρωτάτε πού τα σκέφτομαι όλα αυτά και τα γράφω.
Το σίγουρο είναι πως δεν είναι δημιουργήματα της φαντασίας μου.
Επίσης το ακόμα πιο σίγουρο είναι ότι όλοι αποτελείται υλικό γι'αυτό το blog. (κι εγώ μέσα)
Μέσα από δικές μου ιστορίες, γνωστών , αλλά ακόμα και μεμονωμένων περιστατικών που συμβαίνουν καθημερινά μου δημιουργούνται κι εμένα κάποιες σκέψεις. Αν αυτές τις σκέψεις τις απεγκλωβίσουμε από το ειδικό και τις μεταφέρουμε στο γενικό , τότε καταλήγουμε σε γενικά συμπεράσματα.
Ο καθένας σας εδώ μέσα μπορεί να ταυτιστεί με κάποιο άρθρο για τελείως διαφορετικό λόγο.
Μέσα από όλα αυτά τα γεγονότα λοιπόν έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι κατά βάθος όλοι μας μοιάζουμε πάρα μα πάρα πολύ.
Αν απομονώσουμε τις διαφορές μας που μας κάνουν ξεχωριστούς και μας ορίζουν σαν προσωπικότητες, θα δούμε πως τελικά δεν είμαστε και τόσο διαφορετικοί. 
Θα δούμε ότι οι αντιδράσεις μας είναι κάπως παρόμοιες και πως εύκολα κατηγοριοποιούνται (με την καλή έννοια). Άλλες φορές οι κατηγορίες είναι 2, άλλες 7, άλλες 34. Δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει πως όλοι πονάμε, όλοι γελάμε, όλοι κλαίμε, όλοι κάνουμε όνειρα, όλοι θυμώνουμε.
Όλη αυτή η εισαγωγή για να καταλήξω στο ότι , αφού όλοι είμαστε τόσο ίδιοι, κι αφού όλοι έχουμε τις αδυναμίες μας και τις στεναχώριες μας, πώς γίνεται όλοι όταν κλείνουμε την πόρτα του σπιτιού μας για να πάμε στις δουλειές μας να χαμογελάμε σαν να κερδίσαμε το ΛΟΤΤΟ; Είναι για όλους κάθε μέρα του Αι Γιαννιού;
Γίνεται. Για πολλούς λόγους.
Αλλά εγώ θα επικεντρωθώ σε έναν πολύ σημαντικό λόγο.
Στην αδυναμία αποδοχής της αδυναμίας.
Στην αδυναμία προβολής της αδυναμίας.
Είναι δύσκολο για κάποιους ανθρώπους να φαίνονται τρωτοί. 
Η αδυναμία γι'αυτούς είναι ταμπού. Δεν μιλάνε γι'αυτήν και κάνουν πως δεν υπάρχει.
Και τα συναισθήματα γι'αυτούς είναι αδυναμία. Οπότε προσπαθούν συνεχώς να δείχνουν ότι δεν έχουν ανάγκη από αυτά. Πρέπει να φαίνονται δυνατοί γιατί είναι η μόνη εικόνα που μπορούν να διαχειριστούν. 
Δυνατοί, ανεξάρτητοι.
Θαρρείς πως ακόμα κι αν πέσουν και χτυπήσουν θα σφίξουν τα δόντια απλά για να μην κυλήσει ακόμα κι εκείνο το αντανακλαστικό δάκρυ που δεν ελέγχουμε ενίοτε.
Γιατί άπαξ και κυλήσει ένα δάκρυ μπροστά σε άλλους ανθρώπους, κατευθείαν νιώθουν ευάλωτοι και εκμεταλλεύσιμοι.
Γιατί άπαξ και παραδεχτούν ότι έχουν ανάγκη από λίγη αγάπη , λίγη στοργή, λίγη οτιδήποτε , κατευθείαν νιώθουν σαν να μιλάνε γυμνοί μπροστά σε ακροατήριο 500 ατόμων.
Γιατι άπαξ και παραδεχτούν ότι αντίθετα με αυτό που δείχνουν, έχουν ανάγκη να πάρουν αλλά και να δώσουν, θα χάσουν τον σεβασμό που έχουν κερδίσει από τους γύρω.


Κάνε δουλειά σου φίλε μου Superman.
Απλά να σου θυμίσω πως αντίθετα με τους ανθρώπους, 
τον εαυτό σου δεν γίνεται να τον κοροιδέψεις.



Επανάληψη στις μεταμοσχεύσεις

Θα'μαι σύντομη απόψε.
Έλεγε ο κυριούλης σήμερα πως για να γίνεις δότης μυελού των οστών πρέπει να είσαι πολύ συνειδητοποιημένος.
Γιατί είναι πολύ άσχημο να είσαι συμβατός, να γεμίζεις τον δέκτη ελπίδα και κάπου εκεί στη μέση της διαδικασίας να τα παρατάς.

Και μου ρθε τώρα να το επεκτείνω.
Πρέπει να είσαι συνειδητοποιημένος όταν γίνεσαι δότης.
Γενικά δότης.
Ό,τι και να θες να δώσεις.
Από μυελό μέχρι μια αγκαλιά.
Από ένα φιλί μέχρι αγάπη.
Γιατί είναι πολύ άσχημο να γεμίζεις τον δέκτη ελπίδες και έπειτα κάπου εκεί στη μέση να τα παρατάς.
Μη γίνεσαι δότης αν δεν είσαι διατεθειμένος να δώσεις.
Μην εμφανίζεσαι διαθέσιμος στην δεξαμενή δοτών , ενώ δεν είσαι πραγματικά.
Αν είσαι μπερδεμένος, μην μπερδεύεις και τους δέκτες.
Είναι άσχημο.

Γιατί ο δικός σου ενθουσιασμός να βοηθήσεις μπορεί να κρατήσει από 10 λεπτά έως 1 βδομάδα.
Αλλά η ανάγκη του δέκτη για συμβατότητα είναι κατάσταση μόνιμη.
Μην παίζεις.

Αυτό που δεν μπορείς να προβλέψεις, το απρόσμενο, το αναπάντεχο, το απρόοπτο

Ξέρεις τι δημιουργεί τις πιο έντονες αναμνήσεις;
Τα απρόοπτα.
Δεν θέλω να σε προσβάλλω - δεν αμφιβάλλω πως η καθημερινότητά σου είναι πολύ ενδιαφέρουσα και γεμάτη.
Απλά σαν τα απρόοπτα γεγονότα, δεν αποτυπώνεται τίποτα άλλο στο μυαλό σου.
Και τα καλά και τα κακά απρόοπτα.
Γιατί ενώ ο εγκέφαλος έχει συνηθίσει ότι κάθε πρωί σηκώνεσαι την τάδε ώρα και πίνεις καφέ, δεν έχει συνηθίσει την ξαφνική αλλαγή και την αποθηκεύει σε ξεχωριστό κουτί. (δική μου επιστημονική εξήγηση)
Όχι πες μου, θυμάσαι κάθε πρωινό του τελευταίου μήνα; Όχι!
Αν όμως, ένα πρωινό συνάντησες στο δρόμο για τη δουλειά τον παιδικό σου έρωτα ας πούμε, το θυμάσαι.
Αν ένα πρωινό εκεί που περπατούσες πήγε να σε πατήσει αυτοκίνητο, το θυμάσαι.
Γι'αυτό σου λέω. 
Τα απρόοπτα προσφέρουν μεγάλες συγκινήσεις που σου κολλάνε στο μυαλό για μια ζωή.
Κι είναι ωραία αυτά τα απρογραμμάτιστα γεγονότα. 
Βάζουν λίγο χρώμα στη ζωή σου.
Μερικές φορές έχουν την ικανότητα ακόμα και να σε κάνουν να δεις τον κόσμο με άλλο μάτι.
Άλλες φορές απλά υπάρχουν για να σου φτιάξουν τη μέρα κι άλλες για να στη χαλάσουν.
Κάποια απρόοπτα μπορεί να είναι σταθμός στη ζωή σου και να την αλλάξουν άρδην.
Δεν συμβαίνουν κάθε μέρα κι αυτό τους δίνει μεγάλη αξία.
Δεν ξέρεις πότε θα συμβούν κι αυτό τα κάνει μυστηριώδη αλλά ταυτόχρονα τρομακτικά.
Απρόοπτα γεγονότα, τυχαίες συναντήσεις, σατανικές συμπτώσεις.

Μην είσαι control freak, άσε τα απρόοπτα να εισβάλλουν στη ζωή σου.
Όχι ότι είναι στο χέρι σου , αλλά ξέρεις τι εννοώ.
Έλα,ξέρεις..