Ο Μπαρμπα-Στάθης δεν αναγνωρίζει τον Μάικ τον Φασολάκη.

Δεν πειράζει, θα το ξεχάσω.
Δεν πειράζει, δεν έγινε και τίποτα.
Δεν πειράζει, δεν με πείραξε και τόσο.
Δεν πειράζει, θα το ξεπεράσω.
Δεν πειράζει, θα κάνω κάτι άλλο.
Δεν πειράζει, θα μου περάσει
Δεν πειράζει, έχω συνηθίσει.
Δεν πειράζει, θα το αντέξω.
Δεν πειράζει, ας πονάει.
Δεν πειράζει, θα το κρύψω.
Δεν πειράζει, ας μη μιλήσω.
Δεν πειράζει, ας φύγω.
Δεν πειράζει, ας μην το πω.
Δεν πειράζει, ας μην προσπαθήσω.
Δεν πειράζει, ας το αφήσω.
Δεν πειράζει, θα ηρεμήσω.
Δεν πειράζει, θα το κάνω εγώ.
Δεν πειράζει, θα πω ναι.
Δεν πειράζει, ας με κοροϊδεύει.
Δεν πειράζει, ας μου λέει ψέμματα.
Δεν πειράζει, ας μου φωνάζει.
Δεν πειράζει, ας με χτυπάει.
Δεν πειράζει, ας αδιαφορεί για μένα.
Δεν πειράζει, ας μη με αγαπάει.
Δεν πειράζει, ας πιστεύει ό,τι θέλει.
Δεν πειράζει, ας το κάνω εγώ πάλι κι αυτό.
Δεν πειράζει, ας τον βοηθήσω.
Δεν πειράζει, ας μην τον ξεσκεπάσω.
Δεν πειράζει, θα κάνω πως δεν το άκουσα.
Δεν πειράζει, ας μου μιλάει άσχημα.
Δεν πειράζει, ας πω ότι δεν με πειράζει.

Πόσα ακόμα ''δεν πειράζει'' θα πεις;
Πόσα ακόμα ''δεν πειράζει'' πιστεύεις ότι μπορεί να αντέξεις;
Ε;
Να σε λέμε δενπειραζάκια , καλοκάγαθο, αδιάφορο, σταρχιδιστή, θύμα ή απλά μαλάκα;

Ο θύτης και το θύμα

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε γεμάτοι ανασφάλειες.
Φοβάμαι πως όποιος αρνείται ότι έχει είναι αυτός με τις περισσότερες.
Γιατί οι ανασφάλειες έχουν άπειρες μορφές, οπότε είναι στατιστικά αδύνατο να μην έχεις έστω και μία.
Οι ανασφάλειες καλύπτονται με την επιβεβαίωση.
Κι επιβεβαίωση συνήθως έρχεται από τους υπόλοιπους ανθρώπους.
Δύσκολα κάποιος θα προσπαθήσει να καλύψει τις ανασφάλειες διαλέγοντας τον δύσκολο δρόμο της αυτογνωσίας.
Συνήθως θα αναζητήσει την επιβεβαίωση από τους γύρω του, τον εύκολο δρόμο.
Θα αναζητήσει αυτό το στήριγμα από το οποίο θα αντλεί την δύναμη που χρειάζεται.
Και καμιά φορά αυτό οδηγεί στη δημιουργία ενός θύτη κι ενός θύματος.
Θύτη είναι αυτός που ψάχνει το στήριγμα που θα χρωματίσει το άσπρο του και θα κάνει το μηδέν του ένα. Που θα γεμίσει το κενό του εαυτού του και θα γίνει το σκαλοπάτι του για να ανέβει και πάλι στην επιφάνεια, αφού είχε πιάσει πάτο.
Θύμα είναι το στήριγμα. Κι είναι θύμα γιατί δεν γνωρίζει πως μετατράπηκε από άνθρωπος σε σκαλοπάτι. 
Κι η διαφορά ανθρώπου και σκαλοπατιού είναι λίγη ψυχή.
Δυστυχώς-ευτυχώς μάλλον αυτό είναι στην ανθρώπινη φύση.
Κι οι ρόλοι του θύτη και του θύματος αλλάζουν συνεχώς.
Διότι σήμερα είσαι εσύ το θύμα και αύριο είσαι ο θύτης.
Έτσι για να επέλθει η ισορροπία.
Για να διατηρηθεί ο νόμος της δράσης και της αντίδρασης.
Κοίτα που όλα εξηγούνται επιστημονικά.
Η ζωή έχει προβλέψει για όλα.
Σε τοποθετεί σε όλες τις πιθανές θέσεις.
Είσαι θύτης, είσαι θύμα, είσαι ο κακός, είσαι ο καλός, είσαι ο αδικημένος , είσαι αυτός που αδικεί, είσαι αυτός που εκμεταλλεύεται κι είσαι και ο εκμεταλλευόμενος.
Ίσως η μεγαλύτερη ηλιθιότητα είναι η φράση ''μην κάνεις στους άλλους αυτό που δεν θέλεις να σου κάνουν''. Γιατί δεν τηρήθηκε ποτέ κι από κανέναν.

Ρώτα με γιατί συμβαίνουν όλα αυτά;
Να σου απαντήσω ότι... έτσι είναι η ζωή.

Τα είπα κι έφυγα.

Η Δύναμη.
Όλοι έχουμε τη Δύναμη.
Είναι αυτή η δύναμη που βρίσκεται μέσα μας και μας κινητοποιεί. 
Γι'αυτό τη γράφουμε και με κεφαλαίο δέλτα.
Γιατί είναι ύψιστης σημασίας.
Όλοι έχουμε μια Δύναμη μέσα μας.
Αυτή που μας σπρώχνει να αντιμετωπίσουμε τα πιο εύκολα και τα πιο δύσκολα.
Κι αυτή προέρχεται από μια πηγή και στην ίδια πηγή καταλήγει.
Κι αυτή η πηγή είναι η Σκέψη.
Και καμιά φορά το μυαλό που παράγει τη Σκέψη κουράζεται και δεν παράγει τη Δύναμη.
Κι η Δύναμη λιγοστεύει.
Και το μυαλό κουράζεται πιο πολύ.
Κι η Δύναμη λιγοστεύει κι άλλο.
Και καμιά φορά γίνεται τόσο δα μικρή που δεν μπορείς πια να τη δεις ούτε να τη νιώσεις να πηγάζει.
Κι η μόνη πηγή της Δύναμης είναι η Σκέψη.
Οπότε δεν μπορείς να ζητήσεις από κάποιον να σου δώσει τη δική του Δύναμη, ούτε μπορείς να αγοράσεις Δύναμη, ούτε μπορείς να τη βρεις τυχαία στο δρόμο.
Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να επισκευάσεις την πηγή που την παράγει.
Η Δύναμη εξαρτάται από τη Σκέψη.
Η Σκέψη όμως δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη Δύναμη.
Η Σκέψη μπορεί να διορθωθεί με άλλους τρόπους.
Τρόπους που δεν μπορώ να ορίσω εγώ γιατί την Σκέψη την ορίζει ο καθένας μας διαφορετικά.
Το μόνο που μπορώ να πω γενικά, είναι πως μια καλή αρχή είναι να σταματήσεις να στρέφεις τη Σκέψη εναντίον σου.
Μια καλή αρχή είναι να θυμηθείς πως ήσουν όταν η πηγή σου δούλευε καλά και παρήγαγε Δύναμη.
Μη φοβάσαι που η πηγή σου μπορεί να μπλόκαρε.
Όλες οι πηγές καμιά φορά χρειάζονται μια παύση, ένα καθάρισμα, μια φροντίδα για να αρχίσουν ξανά να παράγουν.
Κακή χρήση; Υπερβολική χρήση; Πολλά μπορούν να μπερδέψουν την πηγή.
Αλλά δεν πειράζει. Συμβαίνουν αυτά.
Είσαι ακόμα ζωντανός. 
Σιγά σιγά θα φροντίσεις την πηγή σου, θα την επισκευάσεις κι αυτή θα αρχίσει να παράγει ξανά Δύναμη.
Και μια μέρα θα αρχίσει να παράγει τόση πολύ Δύναμη πού ούτε εσύ ο ίδιος δεν θα το πιστεύεις.
Μπορεί και να ξαναμπλοκάρει κάποια φορά.
Αλλά η δεύτερη φορά δεν είναι ποτέ ίδια με την πρώτη ,γιατί τη δεύτερη φορά θα είσαι πιο έμπειρος και θα καταλάβεις πότε πρέπει να την επισκευάσεις πριν φτάσει στο σημείο να σταματήσει εντελώς.

Ξέρετε τι δεν πρέπει να χάνουμε από την παιδική μας ηλικία;
-Την ικανότητά μας να ενθουσιαζόμαστε και να απολαμβάνουμε τον ενθουσιασμό μας χωρίς να σκεφτόμαστε πως στην επόμενη γωνία μας περιμένει η επόμενη μαυρίλα.
-Την ικανότητά μας να ονειρευόμαστε με τα μάτια ανοιχτά και να απολαμβάνουμε το φανταστικό αυτό ταξίδι χωρίς να το σταμάταμε μεγιστοποιώντας το ενδεχόμενο του να μη γίνει ποτέ πραγματικότητα.

Γιατί ο ουρανός είναι μπλε; Γιατί τα πουλιά πετάνε; Έ, μαμά;

Εμείς οι άνθρωποι αλλάζουμε γνώμη πολύ εύκολα μερικές φορές.
Και οι άλλοι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν πάντα γιατί αλλάξαμε γνώμη. Κι αυτό γίνεται γιατί δεν υπάρχει ακόμα τρόπος να ακούμε τις σκέψεις των άλλων. Βέβαια αυτούς που αποφάσισαν να αλλάξουν γνώμη τους βολεύει να μην ακούγεται η σκέψη τους. Τους άλλους δεν βολεύει.
Γι'αυτό πάντα λέω ''όταν μένεις με ένα -γιατί;- λείπει ένα κομμάτι από την ιστορία''.
Γιατί όλα έχουν κάποια εξήγηση, η οποία μερικές φορές μένει στο μυαλό των άλλων, δεν την μαθαίνουμε ,οπότε μένουμε με την απορία.
Μερικές φορές είναι καλό που δεν την μαθαίνουμε γιατί μπορεί να μην άρεσε στα αυτιά μας αλλά κανείς δεν ένιωσε καλύτερα κοροιδεύοντας τον εαυτό του.
Μερικές φορές κιόλας είναι πολύ δύσκολο ο άλλος να μοιραστεί την αλήθεια του που τον έκανε να αλλάξει γνώμη.
Και μερικές φορές θα ήταν καλό η αλήθεια να ακούγεται όσο σκληρή κι αν είναι κι όσο κι αν πονέσει. Γιατί το γιατί που δεν έχει απάντηση είναι ένα γιατί με μεγάλη διάρκεια ζωής που όμως...δεν έχει απάντηση.
Ενώ η αλήθεια μπορεί να πονέσει, αλλά ο πόνος έχει ημερομηνία λήξης.

Ώρες ώρες

Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή να μου λένε το γνωστό ''φάε το φαί σου γιατί τα παιδάκια στην Αφρική πεινάνε''
Μέχρι μια ηλικία έπιανε.
Μετά από κάποια ηλικία όμως αρχίζεις και κατοχυρώνεις κάποια δεδομένα.
Ξεκινάς με τα δεδομένα αγαθά και συνεχίζεις με τους δεδομένους ανθρώπους.
Έτσι δεν θεωρείς τρομερό το φαί που τρως κάθε μέρα, γιατί είναι δεδομένο.
Και το δεδομένο δεν περιλαμβάνει κάποιον ενθουσιασμό ή κάποια συγκίνηση.
Γυρνάς κάθε μέρα σπίτι και δεν νιώθεις χαρούμενος γι'αυτό γιατί το να έχεις σπίτι είναι δεδομένο.
Κάποια στιγμή κιόλας στη ζωή σου πληγώνεις και κάποιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή σου γιατί το θεωρείς δεδομένο.
Και τα δεδομένα δεν τα εκτιμάς. Ούτε παλεύεις για να κρατήσεις αφού τα έχεις.
Κι άμα τα χάσεις κλωνίζεσαι γιατί δεν περίμενες ποτέ να συμβεί αυτό.
Κι ανάλογα με το δεδομένα σου ορίζεις και τι έχει σημασία για σένα.
Αν το φαγητό σου είναι δεδομένο, τότε δεν είναι καθημερινό σου πρόβλημα.
Αν είσαι υγιής, τότε είσαι σίγουρος πως την επόμενη μέρα θα ξυπνήσεις.
Αν έχεις ανθρώπους να σε αγαπάνε, τότε δεν νιώθεις τόσο μόνος.
Το κακό βέβαια όταν δεν εκτιμάς τα δεδομένα σου, που για άλλους είναι ζητούμενα, ασχολείσαι με κάτι άλλο, γιατί πάντα εμείς οι άνθρωποι πρέπει με κάτι να στραβώνουμε.
Οπότε μπορεί να έχεις φαγητό, αλλά μπορεί να πετάξεις το πιάτο κάτω επειδή έχασε η ομάδα και νευρίασες.
Μπορεί να έχεις την υγειά σου, αλλά εν γνώσει σου την ρισκάρεις με πολλούς τρόπους.
Μπορεί να έχεις ανθρώπους να σε αγαπάνε, αλλά δεν διστάζεις να τους φερθείς με τον χειρότερο τρόπο.
Κι αυτές τις σκέψεις τις έχεις κάνει κι εσύ αλλά κι εγώ λίγες φορές.
Συνήθως μετά από κάποια ταινία. Μετά από ένα τηλεοπτικό σποτ για ευπαθείς ομάδες.. και άλλα τέτοια.
Κρατάνε από 5 λεπτά μέχρι 1 μέρα το πολύ.
Και μετά;
Και μετά τα ίδια.
Και μετά κολλάμε στις λεπτομέρειες πάλι.
Βέβαια για τον καθένα το πρόβλημά του είναι το πιο σημαντικό. Πρέπει να το σεβαστούμε.
Επίσης όπως είπα, ανάλογα με τα δεδομένα μας , καθορίζουμε και τι είναι πιο σημαντικό για μας.

Αλλά ρε γαμώτο...τι μαλάκες που είμαστε ώρες ώρες;

To λακωνίζειν είναι απαρέμφατο;

Εσύ μπορείς
Αυτός μπορεί
Εμείς μπορούμε
Εσείς μπορείτε
Αυτοί μπορούν


Εγώ;
Μπορώ;



ΜΠΟΡΕΙΣ

πάτησα στο google ''you can do it'' για να βρω μια εικόνα και κάπου εκεί ανάμεσα υπήρχε κι αυτή
you can do it buddy!


Γεια, είμαι η Αλλαγή.

Στο λεξικό λέει πως η αλλαγή είναι η μετάβαση από μια κατάσταση σε μια άλλη.
Αλλά στο λεξικό όλα απλά φαίνονται.
Στην πραγματικότητα μια αλλαγή μπορεί να είναι πολύ δύσκολη γιατί ο άνθρωπος δεν είναι ένα ρομπότ που αποφασίζει από τη μία στιγμή στην άλλη να αλλάξει κάτι κι έτσι απλά το καταφέρνει.
Γιατί στην τελική, όπως έχουμε πει χίλιες φορές, όλα ξεκινάνε από το μυαλό.
Κάποιοι έχουν πιο τακτοποιημένες σκέψεις, κάποιοι όχι.
Κι αυτοί οι ''κάποιοι όχι'' ταλαιπωρούνται διπλά γιατί το μυαλό δεν τους βοηθά σε αυτή την απόφαση για αλλαγή. Είτε γιατί δεν βλέπουν το λόγο να την κάνουν, είτε γιατί δεν ξέρουν πώς να την κάνουν , είτε γιατί νομίζουν ότι κάποιος άλλος την επέβαλλε.
Αλλά μια αλλαγή που κατοικεί στο δικό σου μυαλό, πρέπει να προέρχεται κι από το δικό σου μυαλό.
Κανείς δεν μπορεί να την φέρει εις πέρας για σένα και κανείς δεν μπορεί να στην ορίσει.
Τα λόγια των άλλων μπορούν να σε παρακινήσουν ή να σε αποτρέψουν, αλλά η πηγή της απόφασης βρίσκεται στο δικό σου μυαλό.
Κι αλλαγές υπάρχουν πολλές.
Άλλος θέλει να αλλάξει σπίτι, άλλος θέλει να αλλάξει τρόπο ζωής, άλλος θέλει να αλλάξει τρόπο αντιμετώπισης διάφορων καταστάσεων.
Κάθε αλλαγή είναι για τον καθένα μια μικρή δοκιμασία.
Όσοι τα πάνε καλά με την ψυχολογία τους έχουν ένα προβάδισμα σε σχέση με αυτούς που ''τα έχουν χαμένα''. Αλλά κανείς δεν είναι ηττημένος. Αργά ή γρήγορα και οι δύο τον βρίσκουν τον δρόμο τους.
Αρκεί να το θέλουν.
Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι να συνειδητοποιήσεις τι θες;
Γι'αυτό λένε ''όταν θέλεις κάτι πολύ το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις''.
Κανένα σύμπαν δεν συνωμοτεί και κανένα σύμπαν ποτέ δεν σου πρόσφερε ό,τι έχεις αποκτήσει.
Απλά σιγά σιγά, μετά από λίγα ή πολλά εμπόδια, καταφέρνεις να συνειδητοποιήσεις ΤΙ θέλεις και ΠΌΣΟ πολύ το θέλεις και τότε δύσκολα μπορεί να σε σταματήσει κάτι. Αλλά και εμπόδιο να βρεθεί, εσύ πιο εύκολα τώρα το ξεπερνάς.
Γιατί όταν ξέρεις τι είναι αυτό που θέλεις, είναι σαν να προχωράς σε έναν μονόδρομο πια και το μόνο που βλέπεις είναι ΑΥΤΌ. Και τα διάφορα μονοπάτια που παλιά σε μπέρδευαν δεν υπάρχουν. Και τίποτα δεν σε μπερδεύει πια.
Γιατί έγινε το κλικ.
Μια τυχαία στιγμή, σε έναν τυχαίο χώρο και με ένα τυχαίο ερέθισμα, έγινε αυτό το κλικ στο μυαλό σου.
Και τώρα δεν σε σταματάει τίποτα.