Σίδερα παλιά μαζεύω

Τους ανθρώπους της ζωής μου
κάθισα να τους μετρήσω
τους παρόντες, τους απόντες
κάνα δυό περαστικούς

Όσους ήρθαν για να μείνουν
όσους έφυγαν πριν γίνουν
τους κοινόχρηστους,τους ξένους
τους πολύ προσωπικούς...

 λέει η Μποφίλιου.


Γιατί καμιά φορά σε τρώει αυτή η σκέψη.
Έχεις ανάγκη να κάνεις ένα ξεκαθάρισμα σε αυτούς που βρίσκονται στη ζωή σου.
Να δεις ποιος νοιάζεται για σένα πραγματικά , ποιος μπορεί να σταθεί κοντά σου στις δύσκολες στιγμές σου αλλά και στις χαρές σου.
Ποιος είναι διατεθειμένος να παραμερίσει για λίγο τον εγωισμό του και να ασχοληθεί με σένα.
Ποιος είναι πρόθυμος να σε αντιμετωπίσει όπως και να είσαι , να σε βοηθήσει και να σου συμπαρασταθεί.
Και ποιος υπάρχει απλά για να υπάρχει.
Ποιος μένει στα λόγια και στις πράξεις κάνει πίσω.
Ποιος αντέχει μόνο την καλή εκδοχή σου και στην κακή σου κάνει πίσω.
Γιατί καμιά φορά ξεχνάμε να εκτιμήσουμε αυτούς που υπάρχουν γύρω μας.
Κι έτσι υπερτιμάμε και υποτιμάμε τους ανθρώπους χωρίς να το πολυσκεφτούμε.
Και οι υπερτιμημένοι εκμεταλλεύονται την υπερτίμηση , ενώ οι υποτιμημένοι διαλέγουν να χαθούν γιατί δεν τους αξίζει αυτή η υποτίμηση.

Μήπως είναι καιρός να αρχίσεις να εκτιμάς τις πράξεις κι όχι τα λόγια που αιωρούνται;

Κολυμπάμε, κολυμπάμε...

Τι σου είναι αυτό το μυαλό τελικά ε
Εκεί που προχωράει, πάει και κολλάει και να το ξεκολλήσεις δεν μπορείς.
Κολλάει σε εκείνες τις καταστάσεις
Τις περίεργες, τις πολύπλοκες, τις δύσκολες
Καμιά φορά δεν σε κρατάει μόνο στάσιμο, σε πάει και πίσω
Το άτιμο το μυαλό
Άλλοτε λες του χεις πάρει τον αέρα, το ελέγχεις, το διατάζεις
Άλλοτε είσαι ο δούλος
Κι αν γίνεις δούλος του , δύσκολα θα σε αφήσει να του ξαναπάρεις τον αέρα
Κι αν τ'αφήσεις να σε κουμαντάρει, τότε σε πάει όλο και πιο βαθιά
Καμιά φορά πιάνεις και πάτο
Καμιά φορά προλαβαίνεις να παλέψεις για να βγεις στην επιφάνεια πιο νωρίς
Γιατί θα βγεις στην επιφάνεια, το πιστεύω
Εκτός κι αν είσαι μέσα σε εκείνο το ποσοστό που δεν τα καταφέρνει
Αλλά δεν το πιστεύω
Εγώ πιστεύω ότι βγαίνεις στην επιφάνεια αργά ή γρήγορα
Αρκεί να το θες
Γιατί είμαστε και άνθρωποι
Κι εμείς οι άνθρωποι ζούμε στη στεριά, δεν ζούμε σε κανέναν πάτο καμιάς θάλασσας
Γι'αυτό και πιστεύω ότι αργά ή γρήγορα κολυμπάς με όλη σου τη δύναμη για να φτάσεις στην επιφάνεια
Λίγο το αίσθημα της επιβίωσης, λίγο ο μηχανισμός αυτοίασης, λίγο ο προσωπικός σου γιατρός: ο χρόνος
Αλλά... τι σου είναι αυτό το μυαλό;
Εκεί που προχωράει, πάει και κολλάει και να το ξεκολλήσεις δεν μπορείς.

Καλέ ,ναι σου λέω.

Τόσο απλή είναι η ζωή 

Αλλά μπαίνουν κάτι εγωισμοί στη μέση,κάτι αξιοπρέπειες, κάτι αναμνήσεις,  
κάτι φόβοι, κάτι τείχη προστασίας, κάτι ντροπές
κάτι μαλακίες γενικά
και τα χαλάνε όλα.

Σε περίπτωση που δεν το ξέρεις #1

Κάπου εκεί πάνω και κάπου εκεί κάτω, δημιουργείται κάτι που το λένε Σέλας.
Βόρειο και Νότιο, ανάλογα το ημισφαίριο.
Μιλάμε για ΦΑΙΝΟΜΕΝΑΡΑ.
Με υπέροχα χρώματα! ^_^
Μπορείτε να googlάρετε για να μάθετε πώς και γιατί δημιουργείται. 
Δεν έχει νόημα να τα κάνω copy paste.
Απλά είπα να σας ενημερώσω μη και δεν το ξέρει κάποιος ρε παιδί μου. Κι είναι κρίμα.
Έχει μπει στην to do list εδώ και χρόνια.
Για να μην βάζω τώρα 25 φωτογραφίες, θα σας αφήσω να απολαύσετε το παρακάτω βιντεάκι που τα λέει όλα. Μια εικόνα χίλιες λέξεις ένα πράμα δηλαδής.

Aurora :)

Γεια, τι κάνεις;

Αφιερωμένο σε όλους αυτούς τους άγνωστους ανθρώπους που περνάνε κάθε τόσο από τις ζωές μας και χτυπάνε την πόρτα μας για να γίνουν μέρος της.
Πρώην και νυν φίλοι, πρώην και νυν γκόμενοι, πρώην και νυν άγνωστοι που δεν μας ξέρουν μέχρι να μας μάθουν.


Έχω μια ιστορία.
Έχω μια ιστορία κάμποσων χρόνων που κάθε μέρα ανανεώνεται.
Έχω μια ιστορία που μόνο εγώ ξέρω.
Μαζί σου μοιράζομαι μόνο όσα θέλω και όσα μπορώ.
Κάποια τα κρατάω για μένα.
Κάποια δεν τα λέω ούτε σε μένα.
Έχω μια ιστορία.
Ακόμα και όλη να στην έλεγα ποτέ δεν θα μπορούσα να σου μεταφέρω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου.
Έχω μια ιστορία με γεγονότα που για σένα μπορεί να είναι ασήμαντα.
Γεγονότα τα οποία εσύ μπορεί να βρεις αστεία ή αδιάφορα, εμένα όμως με έχουν σημαδέψει.
Έχω μια ιστορία με καταστάσεις που μπορεί να μην έχεις ζήσει ακόμα ή μπορεί να μη ζήσεις ποτέ.
Ίσως είσαι μικρότερος και η άγνοιά σου σε δεσμεύει ή μεγαλύτερος και οι εμπειρίες σου σε οδηγούν σε διαφορετικά μονοπάτια.
Έχω μια ιστορία με πολλά κομμάτια και για να πάρεις ένα από αυτά πρέπει να το κερδίσεις κι όχι να το απαιτήσεις.
Και τα κομμάτια αυτά είναι τα κομμάτια του παζλ που αν τα ενώσεις φτιάχνεις εμένα.
Εμένα με τα προτερήματά μου και τα ελαττώματά μου.
Εμένα με τις χαρές μου και τις λύπες μου.
Εμένα με τα εύκολα και τα δύσκολα μου.
Κι αυτό που είμαι σήμερα, καλό ή κακό, οφείλεται σε αυτά τα κομμάτια.
Και κάθε συμπεριφορά μου εξηγείται με βάση αυτή την ιστορία.
Να γιατί δεν θα με καταλάβει ποτέ εξ ολοκλήρου.
Να γιατί δεν θα κατανοήσεις ποτέ πλήρως πως νιώθω και πως αντιδρώ.
Εσύ θα βλέπεις το αποτέλεσμα και θα αποφασίζεις αν σου αρέσει ή όχι.
Εκτός κι αν κερδίσεις την ευκαιρία να μάθεις την αιτία. Την ιστορία.
Αν θελήσω.
Να γιατί δεν θα καταφέρεις ποτέ να με καταλάβεις εξ ολοκλήρου.
Γιατί πρέπει και να θέλω να με καταλάβεις.
Και θα καταλάβεις αυτά που μπορώ να σου εξηγήσω.
Να γιατί δεν θα καταφέρεις ποτέ να με καταλάβεις εξ ολοκλήρου.
Γιατί κάποια πράγματα δεν έχω καταφέρει ούτε εγώ να τα εξηγήσω.
Εσύ είσαι ένας ακόμα άνθρωπος που μου χτυπάει την πόρτα.
Ίσως να γίνεις κι εσύ ένα κομμάτι στο παζλ μου, ίσως όμως και να μην γίνεις.
Είτε γιατί δεν κολλάς με τα υπόλοιπα κομμάτια, είτε γιατί δεν σέβεσαι τα υπόλοιπα κομμάτια, ίσως γιατί δεν σέβεσαι το παζλ μου.

Και να θυμάσαι.
Δεν γεννήθηκα τη στιγμή που εμφανίστηκες εσύ.

Μα ούτε κι εσύ γεννήθηκες τη στιγμή που εμφανίστηκα εγώ. :)

Τύχη-τοίχοι-τείχη

Κοίτα δεν ξέρω.
Εσύ πιστεύεις;
Στην τύχη πιστεύεις;

Εγώ δεν θέλω να πιστεύω στην τύχη.
Θέλω να πιστεύω στο κάρμα.
Στη σύνδεση μεταξύ αιτίου κι αποτελέσματος.
Αλλά τώρα τελευταία λέω να αρχίσω να πιστεύω και λίγο στην τύχη.
Όχι πολύ γιατί μετά καταλήγεις να ελπίζεις σε θαύματα και δεν πολυπροσπαθείς για κάτι.
Απλά ύστερα από πολύ σκέψη κατέληξα ότι ίσως και να μπορούμε να χωρίσουμε τους ανθρώπους σε τυχερούς και άτυχους.
Είναι οι ΤΥΧΕΡΟΙ που έχουν με το μέρος τους την ΤΥΧΗ και με ένα μαγικό τρόπο όλα τους πάνε όπως τα θέλουν χωρίς πάντα ιδιαίτερη προσπάθεια.
Είναι οι ΑΤΥΧΟΙ που δεν έχουν με το μέρος τους την ΤΥΧΗ και περνάνε από 40 κύματα πριν αποκτήσουν αυτό που θέλουν. (και ΑΝ)
Οι τυχεροί σπάνια παραδέχονται την τύχη τους και οι άτυχοι είναι πολύ απασχολημένοι με την γκαντεμιά που τους δέρνει για να μιλήσουν για την κατάστασή τους.

Το πλεονέκτημα πάντως των άτυχων είναι ότι μπορεί να μην έχουν πάντα αυτό που θέλουν ή να κουραστούν και να περιμένουν πάρα πολύ για να το αποκτήσουν αλλά κάτι μαθαίνουν κατά τη διάρκεια της αναμονής. Όλο και κάτι μαθαίνουν από κάθε αναμονή. Αν δεν τα παρατήσουν κάπου εκεί στην πορεία. Το μειονέκτημά τους είναι ότι η γκαντεμιά τους τους κάνει μίζερους ενίοτε. Αλλά θα μου πεις ναι...πέφτεις-σηκώνεσαι,πέφτεις-σηκώνεσαι αλλά από το πέφτεις μέχρι το σηκώνεσαι είναι μια παύλα δρόμος. Κι άλλο η παύλα να ναι τέτοια - κι άλλο να ναι τέτοια -------------
Το πλεονέκτημα των τυχερών είναι ότι βλέπουν τις επιθυμίες τους να εκπληρώνονται τη μία μετά την άλλη λες κι έχουν καταπιεί το μαγικό λυχνάρι. Το μειονέκτημα είναι ότι δεν εκτιμούν αυτό που αποκτούν αρκετά και είναι πολύ πιο ανυπόμονοι από τον μέσο γκαντέμη συνάνθρωπο.
Συμπεράσματα δικά μου βέβαια αυτά.
Όπως και τα άλλα.
Γενικά.

Σχετικά είναι όλα.
Κι αφού είναι όλα τόσο σχετικά δεν μπορώ να γράψω τις σκέψεις μου.
Τα σχετικά και μπερδεμένα δύσκολα εκφράζονται.

Προβληματιστείτε μόνοι σας λοιπόν.

Ποιο το νόημα;

Θα ρισκάρω να πω πως όλοι μια μέρα την έκαναν αυτήν την ερώτηση στον εαυτό τους.
Ίσως κάνω και λάθος αλλά είναι κι αυτό μέρος του ρίσκου.

Σε προηγούμενη ανάρτηση σας έλεγα πόσο σημαντικό είναι να προσπαθείτε χωρίς να σκέφτεστε ότι μπορεί να αποτύχετε.
Αλλά μερικές μέρες είναι τόσο δύσκολες,μουντές,βαριές και ασήκωτες που φτάνετε σε ένα αδιέξοδο.
Ποιο το νόημα του να προσπαθώ;
Για ποιο λόγο;
Ότι τι;

Δεν ξέρω.
Υποθέτω πως η προσπάθεια είναι μια έννοια παράλληλη με την έννοια της ζωής.
Όταν προσπαθείς για κάτι σημαίνει ότι ζεις.
Ακόμα και η προσπάθεια που κάνεις για να ξυπνήσεις.
Η προσπάθεια για να μαγειρέψεις.
Η προσπάθεια να επικοινωνήσεις.
Η προσπάθεια να λύσεις μια άσκηση.
Η προσπάθεια να κάνεις κάποιον να γελάει.
Η προσπάθεια να ξεπεράσεις ένα πρόβλημα.
Η προσπάθεια να διαβάσεις ένα βιβλίο.
Η αυθόρμητη προσπάθεια να νιώσεις ή και να μη νιώσεις.
Όλα αυτά μάλλον σου δίνουν μια ξεχωριστή θέση σε αυτό το απέραντο σύμπαν.
Γιατί είσαι εσύ, είσαι εκεί, αναπνέεις και προσπαθείς.

Κι η προσπάθεια είναι αυτή που θα σου φέρει τα συναισθήματα.
Χαρά,λύπη,ευτυχία,δυστυχία,ικανοποίηση,απογοήτευση,έκπληξη,αδιαφορία.
Κι όταν νιώθεις, ζεις.

Οπότε μάλλον αυτό είναι το νόημα.
Προσπαθείς γιατί θες να νιώθεις.
Και νιώθεις γιατί θέλεις να ζεις.
Δεν θέλεις να μένεις στάσιμος και θεατής των γεγονότων γιατί η απάθεια σε σκοτώνει.

Αλλά είναι κι αυτή η ερώτηση.
''Ποιο το νόημα''
Που σε βυθίζει στον καναπέ σου καμιά φορά και σε κάνει να θες να κοιτάς απλά το ταβάνι για ώρες χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα.

Όλα μες τη ζωή είναι υποθέτω.
Ακόμα κι οι στιγμές που πατάς το off και εξαφανίζεσαι.
Αρκεί να μη ξεχάσεις να ξαναπατήσεις το on.
Όταν νιώσεις έτοιμος.

Ενίοτε είμαι πιο λακωνική

Λοιπόν, σήμερα θα σας μιλήσω για το timing


Σ'είδα που χάρηκες λίγο κι είπα να σε ενημερώσω

Καλωσήρθατε στην πραγματικότητα στην οποία

-Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει.
-Πιστεύεις στα ζώδια στο σημείο που λένε καλά πράγματα αλλά τελικά βγαίνουν τα κακά.
-Όταν όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά δεν πρέπει να χαρείς γιατί απλά άργησε η στιγμή που θα πάνε χάλια.
-Όλοι έχουμε ρυθμισμένα τα ρολόγια μας σε διαφορετική ώρα.
-Το σύμπαν δεν συνωμοτεί υπερ σου όταν θες κάτι πάρα πολύ επειδή συνουσιάζεται συνέχεια.
-Παθαίνεις πάντα αυτά που κάνεις στους άλλους.
-Εσύ ματιάζεσαι αλλά δεν μπορείς να ματιάσεις τους άλλους.

Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τον Μέρφι μου.

Ξέρεις τώρα..λίγο το ένα,λίγο το άλλο βγήκε ανάρτηση

Υποθέτω πως μετά από έναν ικανοποιητικό αριθμό υποθέσεων που ποτέ δεν τελείωσαν, ερωτήσεων που ποτέ δεν απαντήθηκαν , παρεξηγήσεων που δεν συζητήθηκαν, αποφασίζεις να σταματήσεις να πιστεύεις στην τύχη ή να θεωρείς πως όλα θα μπουν στη θέση τους ως δια μαγείας.
Μαθαίνεις μια καινούρια λέξη που λέγεται προσπάθεια κι από κει και πέρα είναι στο χέρι σου πότε θα την χρησιμοποιείς και ποτέ όχι.

Συνήθως καμιά σου ερώτηση δεν θα απαντηθεί αν δεν την απευθύνεις στο άτομο που πρέπει ή αν δεν την μεταφέρεις από το μυαλό σου στο ανάλογο κοινό. Μάθε πως στο 99% των περιπτώσεων οι άλλοι δεν θα μπορούν να διαβάσουν το μυαλό σου και να καταλάβουν ότι έχεις μείνει με ένα ''γιατί'' ή με ένα ''πώς έγινε αυτό'' ή με ένα ''τι σημαίνει αυτό που είπε''. Μάντεψε! Δεν σε ξέρουν όλοι τόσο καλά όσο πιστεύεις, δεδομένου ότι ούτε κι εσύ σε ξέρεις τόσο καλά. 
Και κάπως έτσι δεν λύνονται και οι παρεξηγήσεις αν δεν μάθεις να συζητάς.  Μην περιμένεις πάντα από τους άλλους να είναι τέλειοι και να μην κάνουν λάθη. Μην σκέφτεσαι πως το ''έπρεπε να ξέρει πως αυτό με ενοχλεί'' είναι η μοναδική πραγματικότητα που υπάρχει. Γιατί ο άλλος δεν ξέρει τι σε ενοχλεί μέχρι να του το πεις κι από κει και πέρα πραγματικό πρόβλημα θα υπάρξει αν το επαναλάβει.
Και όσο για τις υποθέσεις που δεν τελείωσαν, μάλλον δεν υπήρξε κάποιος αρκετά δυνατός,μη εγωιστής,έτοιμος για να πει αυτό τη σπουδαία λέξη ''τέλος'' και να σταματήσει τα ''ίσως'' και τα ''μπορεί'' και τα ''δεν ξέρω''. Μάλλον μας μένει να μάθουμε ότι οφείλουμε στον εαυτό μας και στους άλλους να λέμε ΤΕΛΟΣ και να μην προσπαθούμε να φάμε σαν τα κοράκια τις νεκρές υποθέσεις που στοιχειώνουν το μυαλό μας απλά και μόνο για να ικανοποιήσουμε δικές μας ανασφάλειες. Γιατί η ανακύκλωση υποθέσεων ενίοτε είναι χρήσιμη γιατί είναι εκεί να σου θυμίζει πως κάποτε ήσουν πολύ καλά και έπραττες σωστά και παρουσίαζες μια βελτιωμένη έκδοση του εαυτού σου και ενίοτε είναι τοξική γιατί σου θυμίζει πως κάποτε ήσουν πολύ χάλια, έκανες πολλά λάθη και έβγαλες τον χειρότερο εαυτό σου.

Προσπαθώ.
Μαθαίνουμε καινούρια λεξούλα απόψε.
Την βρήκα και στο λεξικό.
''διαθέτω όλες τις ψυχικές,πνευματικές και σωματικές μου δυνάμεις για να πετύχω κάτι''
Έτσι λέει στο λεξικό.
Λέω να το εμπλουτίσω λιγάκι.
''διαθέτω όλες τις ψυχικές,πνευματικές και σωματικές μου δυνάμεις για να πετύχω κάτι γνωρίζοντας πως μπορεί και να αποτύχω αλλά δεν αφήνω την αρνητική αυτή σκέψη να επηρεάσει το αποτέλεσμα''
Ίσως και κάτι ακόμα
''διαθέτω όλες τις ψυχικές,πνευματικές και σωματικές μου δυνάμεις για να πετύχω κάτι γνωρίζοντας πως μπορεί και να αποτύχω αλλά δεν αφήνω την αρνητική αυτή σκέψη να επηρεάσει το αποτέλεσμα κι αν τελικά αποτύχω δεν μετανιώνω που προσπάθησα γιατί αν δεν είχα προσπαθήσει θα είχα αποτύχει εξ ορισμού''
Και
''διαθέτω όλες τις ψυχικές,πνευματικές και σωματικές μου δυνάμεις για να πετύχω κάτι γνωρίζοντας πως μπορεί και να αποτύχω αλλά δεν αφήνω την αρνητική αυτή σκέψη να επηρεάσει το αποτέλεσμα κι αν τελικά αποτύχω δεν μετανιώνω που προσπάθησα γιατί αν δεν είχα προσπαθήσει θα είχα αποτύχει εξ ορισμού και δεν στολίζω τον εαυτό μου με αρνητικά χαρακτηριστικά , ούτε τον αχρηστεύω αλλά προσπαθώ με τη λογική να κρίνω αντικειμενικά την προσπάθεια και το αποτέλεσμα''

Θετική σκέψη-Αρνητική σκέψη.
Αισιοδοξία-Απαισιδοξία.
Είδα μια πολύ ωραία εικόνα σήμερα.
Έγραφε
''Μακροπρόθεσμα μπορεί ο απαισιόδοξος να αποδειχθεί σωστός αλλά ο αισιόδοξος θα περάσει καλύτερα''

Και στην τελική ποιο το νόημα να κάνουμε αρνητικές σκέψεις αφού δεν μας βοηθούν αλλά αντίθετα μας βυθίζουν περισσότερο.
Ίσως είναι ένας μηχανισμός άμυνας το να συγκρατούμε τον εαυτό μας και να σκεφτόμαστε και το κακό σενάριο.
Αλλά αλήθεια πιστεύεις ότι αν προετοιμάσεις τον εαυτό σου σκεπτόμενος το κακό σενάριο δεν θα στεναχωρηθείς αν τελικά αποτύχεις; Ειλικρινά σε βοήθησε ποτέ η σκέψη ''μπορεί και να αποτύχω'' όταν τελικά απέτυχες;
Αφού βαθιά στο μυαλό μας υπάρχει αυτό που πραγματικά θέλουμε. Να πετύχουμε.
Κι όταν θέλουμε πολύ να πετύχει κάτι τότε όλο μας το είναι προετοιμάζεται για το καλύτερο κι εμείς πάμε να καλύψουμε με τόνους λάσπης τον ενθουσιασμό μας και τη λαχτάρα μας για το καλό.

''Μα αν δεν ενθουσιαστώ τώρα που είμαι ενθουσιασμένος πότε θα ενθουσιαστώ; Όταν μου φύγει ο ενθουσιασμός;''

Φοβάσαι μη φας τα μούτρα σου; Αν είναι να τα φας, θα τα φας είτε είσαι αισιόδοξος είτε όχι.
Μη σου πω ότι πιστεύω ότι η απαισιοδοξία οδηγεί πιο εύκολα στην αποτυχία
Γιατί οι αρνητικές σκέψεις σε ωθούν σε ανάλογες τακτικές που τελικά οδηγούν στην αποτυχία.

Καν'το με πάθος κι ας είναι λάθος.
Κι αν δεν βγει, εντάξει. Ε ΚΑΙ;
Μπορεί να κλάψεις, μπορεί να στεναχωρηθείς, μπορεί να νιώσεις ηλίθιος, μπορεί να νιώσεις προδομένος, εξαπατημένος, μπορεί να νιώθεις πνιγμένος γιατί δεν κατάφερες να αποκτήσεις αυτό που θέλεις ή το οτιδήποτε ,αλλά βάλε κάτι πολύ καλά στο μυαλό σου:
Δεν έχεις ικανότητα να προβλέπεις το μέλλον κι ότι κάνεις κάθε στιγμή είναι αυτό που νιώθεις και που θεωρείς σωστό.

Τουλάχιστον προσπάθησα, θα λες.

Και πίστεψέ με. 
Το βάρος μιας αποτυχίας ύστερα από προσπάθεια δεν συγκρίνεται σε καμία περίπτωση με το τιτανομέγιστο βάρος της προσπάθειας που δεν έκανες γιατί φοβήθηκες, γιατί δίστασες , γιατί ντράπηκες, γιατί θεώρησες εκ των προτέρων πως θα αποτύχεις, γιατί είσαι αρκετά εγωιστής για να δεχθείς μια αποτυχία οπότε προτιμάς την αδράνεια.

Ο άνθρωπος που δεν κάνει λάθη, είναι αυτός που δεν κάνει τίποτα.

Αααχ....ας σταματήσουμε να μιζεριάζουμε τόσο πολύ γιατί δεν απολαμβάνουμε πια ούτε τα καλά με τόση καχυποψία και αυτοπροστασία.
Είπαμε οι εμπειρίες σου να σε κάνουν πιο δυνατό και πιο σοφό, όχι να σε εμποδίζουν να ζήσεις, να χαρείς και να ενθουσιαστείς με το παραμικρό που σου δίνει χαρά και ηρεμία.

Νισάφι φίλοι μου.
Νισάφι.