Είναι η παρέα

Δεν είναι ο τόπος, δεν είναι ο χρόνος.
Δεν είναι ο ήλιος ή η συννεφιά.
Δεν είναι το κρύο κι η ζέστη.
Δεν είναι τ'αστέρια του ξενοδοχείου.
Δεν είναι η ήρεμη θάλασσα ή το κύμα.
Δεν είναι η μουσική.
Δεν είναι το ποτό.
Δεν είναι το φιλέτο ή το χάμπουργκερ.
Δεν είναι το πρωί ή το βράδυ.
Δεν είναι το γέλιο ή το κλάμα.
Δεν είναι η Ελλάδα ή το εξωτερικό.
Δεν είναι η διάρκεια.
Δεν είναι η ένταση.

Είναι οι άνθρωποι.
Είναι η παρέα.
Είναι μόνο η παρέα.

Τέρμα τα χαιδολογήματα

Λένε ότι ζωή είναι αυτό που σου συμβαίνει την ώρα που είσαι απασχολημένος κάνοντας σχέδια.
Μάλλον αυτός που το πρωτοείπε ήταν πολύ έξυπνος άνθρωπος.
Καταναλώνουμε τόση ενέργεια για να σχεδιάσουμε και να οριοθετήσουμε πράγματα που δεν υπόκεινται σε τέτοιες ρυθμίσεις , απλά γιατί είμαστε control freaks και προσπαθούμε όλα τα βάλουμε στη σειρά που θέλουμε εμείς. Τι φάση;
Κάποια πράγματα απλά τυχαίνουν χωρίς να τα ορίζεις εσύ.
Κάποια πράγματα έρχονται χωρίς να μπορείς να τα βάλεις στο κουτάκι του ''τόσο..όσο''
Κάποια πράγματα είναι ανεξέλεγκτα και χρειάζεται να είναι ανεξέλεγκτα ώστε  να είναι βιώσιμα κι αληθινά.
Ίσως πρέπει να πούμε στον εαυτό μας ''Ξέρεις, δεν το είχες σχεδιάσει, αλλά έτυχε. Υπάρχει, σου συνέβη και απλά αποδέξου το''
Ευχάριστες ή δυσάρεστες οι εκπλήξεις είναι μέρος της ζωής σου.
Μην παραπονιέσαι ότι η ζωή σου είναι ανιαρή επειδή εσύ αρνείσαι να αποδεχτείς αυτά που σου τυχαίνουν γιατί απλά ''δεν το είχες σχεδιάσει''
Η ζωή σου είναι άχρωμη μάλλον γιατί εσύ ούτε μπήκες στη διαδικασία να αγοράσεις μαρκαδόρους, ούτε δέχτηκες αυτόν που κάποιος προσφέρθηκε να σου δανείσει/χαρίσει , ούτε χρησιμοποίησες αυτόν που βρήκες τυχαία στο δρόμο.
Δεν θέλω  να σε πληγώσω, αλλά  μην τα θες κι όλα δικά σου.
Ή άλλαξε αυτό που δεν σου αρέσει, ή σκάσε στην τελική.
Το μυξοκλάματα έχουν κι ένα όριο.

Έτσι γιατί απόψε θα μαι σκληρή.
Γιατί έτσι.
Μμ.

Ιφιγένεια εν Αυλίδι

Μ'αρέσει η έναρξη από το τραγουδάκι που σας έχω τώρα στο blog. (η άσχετη πληροφορία της ημέρας)

Δεν ξέρω αν το ξέρετε, αλλά δεν γίνεται να τα έχουμε όλα σε αυτή τη ζωή!
Χοχο.
Κι έρχομαι λοιπόν να σας θέσω ένα ερώτημα σχετικά με την παραπάνω αλήθεια.
''Τι είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις προκειμένου να κατακτήσεις αυτό που θέλεις;''
(όπου ''αυτό'' μπαίνει η επιθυμία σου που είναι από γατί και κινητό, μέχρι άνθρωπο και φήμη-ξέρω γω)
Μμμ ; για σκέψου.
Νομίζω ό,τι και να βάλεις στόχο, στην πορεία κατάκτησης κάτι θα χρειαστεί να απαρνηθείς.
Για να στο φέρω και σε παράδειγμα:
Αν θες να κατακτήσεις ένα κινητό, θα πρέπει να μαζέψεις λεφτά (φύγετε κυρία Βαρδινογιάννη από το blog) και για να μαζέψεις λεφτά πρέπει να απαρνηθείς κάτι άλλο που σου τρώει λεφτά. Κάτι θα μειώσεις, από κάπου θα κόψεις. Να τη η θυσία.
Αν θες να κατακτήσεις έναν άνθρωπο, θα πρέπει να παραμερίσεις λίγο τον εγωισμό σου (πιχι) , οπότε εν μέρει θα απαρνηθείς ένα κομμάτι από τον εαυτό σου. Να τη η θυσία.
Αν θες να αποκτήσεις φήμη (χωρίς να σκοτώσεις κάποιον ή να κλέψεις), θα πρέπει να δημιουργήσεις κάτι (πιχι) . Η δημιουργία απαιτεί πολύ χρόνο, οπότε από κάπου πρέπει να πάρεις χρόνο. Κάποια ασχολία θα κόψεις για να χρησιμοποιήσεις το χρόνο της. Να τη η θυσία.


Αφού τα είπαμε όλα αυτά, φέρε στο μυαλό σου πολύ γρήγορα τον στόχο που έχεις βάλει αυτό το διάστημα στο μυαλό σου (δεν γίνεται να μην έχεις έστω κι έναν μικρό στόχο).
Ωραία.
Σε ξαναρωτάω λοιπόν...
Τι είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις προκειμένου να κατακτήσεις αυτό που θέλεις;
Γιατί να'σαι σίγουρος ότι κάτι θα χρειαστεί να θυσιάσεις.

Το 'χουμε πει, δεν το χουμε πει ρε παιδιά;
No.1 Νόμος θεσπισμένος από τη ζωή:
Για να διατηρούμε την συμπαντική ισορροπία πάντα κάτι χάνουμε και κάτι κερδίζουμε.