Διλήμματα, τριλήμματα, υδάτινα τα λύματα

Για να κερδίσεις κάτι, θα χάσεις κάτι άλλο.

Είναι κάτι σαν νόμος του σύμπαντος.
Κάτι που γίνεται κάθε φορά για να επέλθει η ισορροπία.
Μερικές φορές αυτό που χάνεις κι αυτό που κερδίζεις συνυπάρχουν την ίδια χρονική στιγμή. Οπότε ξέρεις αμέσως τι χάνεις και τι κερδίζεις.
Άλλες φορές η απόστασή τους είναι τόσο μεγάλη που δεν πιστεύεις ότι ισχύει η παραπάνω φράση. Οπότε βλέπεις μελλοντικά τι κέρδισες ή τι έχασες.
Από τα πιο μικρά πράγματα στα πιο μεγάλα επικρατεί αυτός ο νόμος.
Οπότε έρχεται μια στιγμή που πρέπει να ιεραρχήσεις τις ανάγκες σου για να κάνεις τις επιλογές σου και να είσαι ευχαριστημένος με αυτές.
Δηλαδή, ενώ υπάρχει ο νόμος , εσύ θα πρέπει να διαλέξεις τι θα χάσεις και τι θα κερδίσεις ώστε να νιώσεις λιγότερη λύπη από την απώλεια και μεγαλύτερη χαρά από την απόκτηση αυτού που διάλεξες.
Μερικές φορές τα πράγματα είναι εύκολα. Δηλαδή θέλεις πολύ περισσότερο αυτό που κερδίζεις από ότι αυτό που χάνεις ή το αντίστροφο.
Είναι όμως και κάποιες φορές που και τα δύο είναι σημαντικά για σένα για διαφορετικούς λόγους.
Εκεί λοιπόν έρχεται να σε βοηθήσει η ερώτηση ''τι θα μου προκαλέσει λιγότερη λύπη και περισσότερη χαρά;''.
Οπότε λογικά διαλέγεις αυτό που σου προκαλεί μεγαλύτερη χαρά.
Άλλες πάλι φορές, ακόμα κι αυτή η ερώτηση δεν βοηθάει, γιατί αυτό που κερδίζεις κι αυτό που χάνεις είναι σε απόσταση αναπνοής το ένα από το άλλο στην καρδιά σου.
Κι εκεί έρχεται το ''ρίσκο'' να δώσει την απάντηση.
Απλά διαλέγεις ένα. Απλά διαλέγεις ένα κι ό,τι γίνει. 
Είναι σαν να βρίσκεσαι ξαφνικά σε ένα δρόμο που χωρίζεται σε δύο μονοπάτια.
Δεν ξέρεις πού θα σε οδηγήσουν, αλλά πρέπει να διαλέξεις ένα. Δεν έχεις άλλη επιλογή. 
Μα όλα δεν μπορείς να τα έχεις ποτέ. 
Συγγνώμη που στο λέω. Συγγνώμη αν σε πληγώνω, αλλά όλα δεν θα τα έχεις ποτέ.
Πρέπει απλά όταν έχεις τη δυνατότητα,να διαλέγεις αυτά που σε κάνουν πιο χαρούμενο, πιο ήσυχο, πιο ισορροπημένο.
Μα μη νομίζεις ότι θα είναι πάντα τόσο εύκολο όσο στο παρουσιάζω. Μιλάμε για τη ζωή σου και όχι για μια άσκηση που σου μαθαίνω να λύνεις. Δεν λύνεται η ζωή με μαθηματικά και φυσική.
Τα διλήμματα είναι ένα δύσκολο θέμα και θα τα συναντήσεις πολλές φορές στη ζωή σου, ειδικότερα στα σημεία καμπής της. Στα σημεία δηλαδή που έρχονται οι μεγάλες αλλαγές.
Πρέπει λοιπόν να είσαι ψύχραιμος και να μην πνιγείς από τις σκέψεις κι από την προσπάθειά σου να έχεις τα πάντα γιατί δεν μπορείς. 
Εσύ απλά διαλέγεις.
Αλλά δεν πρέπει να στεναχωριέσαι από αυτά που σου λέω. Ακόμα και ''λάθος'' να αποδειχθεί η επιλογή σου , εσύ θα έχεις διαλέξει ένα μονοπάτι. Ένα μονοπάτι γεμάτο άγνωστες προσκλήσεις και γεγονότα. 
Αλλά τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος που σημαίνει ότι κάθε μας απόφαση όταν την παίρνουμε μοιάζει σωστή. Το ''λάθος'' είναι προιόν μελλοντικό. Γεννιέται όταν οι επιλογές μας μας λυπούν. Θέλω να πω, το ''λάθος'' δεν είναι καν αντικειμενικό. Άπαξ και είσαι χαρούμενος με την επιλογή σου δεν υπάρχει πουθενά λάθος. Αν ήσουν λυπημένος με την ίδια ακριβώς επιλογή τότε θα το ονόμαζες λάθος. 

Πολλά είπα.
Αν ακούγομαι απόλυτη, σας εύχομαι να με διαψεύσετε. 


Χρυσή τομή

Πάντα θα καίει εκείνο το κερί
μόνο για να φωτίζει τα μονοπάτια που δεν πήρες
εκείνες τις στιγμές που έπρεπε να στρίψεις
μα έμεινες στην ευθεία και κοίταζες μπροστά
Σε εκείνα τα χαμόγελα, τα αληθινά τα ψεύτικα
Σε εκείνο το βλέμμα των ματιών το χαμογελαστό
Δέσμιος για χρόνια σε ένα λαβύρινθο απραξίας
Να ζήσω ή να πεθάνω, να χαθώ ή να σωθώ
Να βάλω μια τελεία ή να κατέβω στην επόμενη γραμμή να γράψω πάλι;

Μέσα σε άψυχο παραμύθι θα κοιμάσαι
μ'όλα εκείνα που δεν πρόλαβες να πεις, δεν ήξερες να κάνεις
και θα στοιχειώνει κάποια βράδια σκοτεινά
και θα χτυπάει την καρδιά, το μυαλό, τη ψυχή
Μα πιο πολύ θα χτυπάει το κουδουνάκι της συνείδησης
εκείνης της φωνής που δεν ησυχάζει ποτέ
ούτε κοιμάται, ούτε ξυπνά
μονάχα ζει σε μια γωνιά και ξεπετάγεται μπροστά
εκείνα τα λεπτά που συναντά αδυναμίες και κουρασμένα σώματα

Ήχους, μυρωδιές κι αρώματα
περίεργες μουσικές, αισθαντικές και μη
σ' ένα καλάθι αναμνήσεων τυλιγμένα με μοβ κορδέλα
Δραματικά και τραγικά και απίστευτα ιδανικά
όλα τα όνειρα που έκανες μια νύχτα
Επιθυμίες, ελπίδες κι όνειρα
στάχτες από μια λάβα που δεν έσβησε και δεν θα σβήσει ποτέ

Και τώρα εδώ να κλαις και να φωνάζεις
για κείνα που βίαια σου πήραν απ'τα χέρια
Να ρίχνεις βλέμματα νεκρά απ'τα δάκρυα
μπας και γεμίσεις του μυαλού σου το κενό
Για μια ζωή που ποτέ δεν έζησες και ποτέ δεν θα ζήσεις
μνημόσυνο αγάπης και στοργής
με τα χρόνια να περνάνε χωρίς να γυρνάνε
και το ρολόι ποτέ σταματημένο, να τρέχει σαν τρελό

Κι αν είναι η ζωή να σου δώσει πίσω ό,τι χρωστάει
χωρίς φθηνό ρεαλισμό και ψυχρές καταστάσεις
τότε καλώς να τα δεχτείς τα δώρα
Τίποτα άλλο μην πεις και τίποτα μην γράψεις
καιρός είναι να πράξεις αυτά που εσύ μπορείς
δίχως ακραίες καταστάσεις θα είναι ήρεμη η ζωή
μα ποιος σου είπε ότι είσαι ήρεμη εσύ;



Χαμένος, ανεξαρτητοποιημένος,πολυταξιδεμένος

''Not until we are lost we begin to find ourselves''

Λοιπόν.
Έσβησα, έγραψα, έσβησα, έγραψα, μα μια πρόταση δεν μπόρεσα να φτιάξω σωστή.
Δεν μπορώ να την αναλύσω την παραπάνω φράση και να ξεδιπλώσω τις σκέψεις μου.
Αλλά πρέπει να την έχετε στο νου σας.
Αν δεν χαθείς δεν θα βρεις τον εαυτό σου.
Κι αν τον βρήκες χωρίς να χαθείς συγχαρητήρια. Ειλικρινά.
Κάποιοι, όμως, δυσκολεύονται λίγο παραπάνω να καταλάβουν

ποιοι είναι
τι κάνουν
γιατί ήρθαν σε αυτόν τον κόσμο
ποιος είναι ο σκοπός ύπαρξής τους
τι παριστάνουν σε αυτή τη ζωή
κτλ

Θα περιπλανηθείς σε μονοπάτια.
και σε άλλα μονοπάτια.
και σε ακόμα λίγο μονοπάτια.

Θα είσαι πολύ μεγάλος για να είσαι μικρός και πολύ μικρός για να είσαι μεγάλος.

Τι θέλω να είμαι;
Πώς θέλω να είμαι;
Πώς πρέπει να είμαι;
Πώς πρέπει να είμαι για να επιβιώσω στον κόσμο αυτό;
Τι στόχο έχω;

''Γουστάρω τους ανθρώπους που έχουν στόχο. Ακόμα κι αν δυσκολευτούν, ακόμα κι αν βασανιστούν, θα την βρουν την άκρη. Γιατί ξέρουν τι θέλουν'' είπε.

Πολύ σημαντικό να ξέρεις τι θέλεις σε αυτή τη ζωή.
Όταν ξέρεις τι θέλεις κάνεις και τις επιλογές σου. 
Όταν δεν ξέρεις τι θέλεις χάνεσαι στο εύρος των επιλογών και δεν ξέρεις τι να διαλέξεις και γιατί να το διαλέξεις.


Και μέσα από αυτή την αναζήτηση κάποια στιγμή θα βρεις τον εαυτό σου.
Δύσκολη αναζήτηση.
Μεγάλο βάρος για τους ευαίσθητους ανθρώπους.
Ακόμα ένας άθλος για τους πιο ψυχρούς.
Μη φοβηθείς και πάνω απ'όλα μην περιμένεις την κατανόηση των πάντων.
Όχι γιατί δεν θέλουν να σε κατανοήσουν, αλλά κανείς δεν ξέρεις τι ακριβώς γίνεται στο κεφαλάκι σου, τι σκέψεις περνάνε και τι δυσκολίες αντιμετωπίζεις.

Είναι ένα εμπόδιο.
Αυτή η ωρίμανση είναι ένα αναγκαίο εμπόδιο.
Όχι η ηλίθια ωρίμανση που σου επιβάλλει να διώξεις το παιδί που πάντα θα υπάρχει μέσα σου.
Άλλη ωρίμανση. Ψυχική.
Αυτή που σε σκληραγωγεί. Που σε προετοιμάζει για τον κόσμο ''των μεγάλων''
Εκείνον τον κόσμο στον οποίο θα είσαι υπεύθυνος για τον εαυτό σου, θα πρέπει να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου και να αντιμετωπίζεις τις επιλογές σου. Εκείνον τον κόσμο που δεν θα είσαι προστατευόμενος κανενός, αλλά θα πρέπει μόνο σου να προστατεύεις τον εαυτό σου.
Εκείνον τον κόσμο που θα πρέπει να λαμβάνεις μόνος σου αποφάσεις.

Αυτό είναι το εμπόδιο.
Το σημείο που ο φόβος σου να πατήσεις στα πόδια σου σε κάνει να αναζητάς την ασφάλεια,την προστασία,τη φούσκα σου, αλλά η ανάγκη για αυτοκυριαρχία και ανεξαρτητοποίηση σε κάνει να πεισμώνεις και σου δίνει ώθηση να σηκωθείς.
Σαν τα νεογέννητα πουλάκια. Μένουν στη φωλιά για όσο χρειαστεί, αλλά όταν έρθει η ώρα πρέπει να μάθουν να πετάνε. Μόνα τους.

Οπότε η ανεξαρτητοποίηση είναι κάτι παραπάνω από αυτό που νομίζεις.
Δεν είναι μόνο οικονομική, δεν είναι μόνο ''εδαφική''.
Η πραγματική ανεξαρτητοποίηση έρχεται εκείνη τη στιγμή που πιστεύεις στον εαυτό σου, του έχεις εμπιστοσύνη και κάνεις το μεγάλο άλμα για να πετάξεις, ακόμα κι αν στο μυαλό σου τα φτερά σου μοιάζουν αδύναμα ,ακόμα κι αν οι γύρω σου σου λένε ότι τα φτερά σου είναι αδύναμα.
Εκείνη λοιπόν τη στιγμή που θα είσαι έτοιμος να αμφισβητήσεις και τον εαυτό σου και τους γύρω σου, να ξέρεις ότι τα φτερά σου δεν θα σε προδώσουν.
Και έτοιμος να αμφισβητήσεις τα μηνύματα φόβου που σου στέλνει ο εαυτός σου θα είσαι όταν θα έχεις βρει τον εαυτό σου, θα ξέρεις τι θέλεις και θα καταλάβεις ότι τα μηνύματα φόβου που σου στέλνει δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο ένας εσωτερικός μηχανισμός προστασίας από τις μελλοντικές δυσκολίες που θα έρθουν.
Αλλά εδώ έρχεται μια άλλη φράση να δώσει την απάντηση.

A ship in a harbour is safe, but this is not what a ship is built for

ένα πλοίο στο λιμάνι είναι ασφαλές, αλλά το πλοίο δεν φτιάχτηκε γι'αυτό το λόγο


Θα βγεις από το λιμάνι. Η θάλασσα δεν θα είναι ήρεμη πάντα. Θα κάνεις και λάθος χειρισμούς. Το πλοίο σου μπορεί να χαλάσει, αλλά θα το ξαναφτιάξεις. Μα ποτέ μην υποτιμήσεις τη θάλασσα. Ποτέ. Γιατί τη μια στιγμή είναι ήρεμη και την άλλη σηκώνει κύματα πιο ψηλά κι από το πλοίο σου. Αυτά έχουν τα ταξίδια όμως.

Και το δικό σου ταξίδι λέγεται ζωή.


Τον καιρό εκείνον...

Σε θέλω απόλυτα συγκεντρωμένο για αυτή την ανάρτηση.
Άσε τις ειδοποιήσεις σου στο facebook, τα τηλέφωνα να χτυπάνε, τους γύρω σου να φωνάζουν, την τηλεόραση να ηχεί.
Σβήσ'τα όλα, κλεισ'τα όλα.
Για μια φορά στη ζωή σου επικεντρώσου απόλυτα σε αυτό που θες να διαβάσεις.
Όχι γιατί η ανάρτησή μου έχει μεγαλύτερη αξία από τις υπόλοιπες ασχολίες σου.
Αλλά έχω την εντύπωση πως όταν δεν συγκεντρωνόμαστε σε αυτό που ζούμε τώρα, δεν φτιάχνουμε αναμνήσεις, δεν νιώθουμε τη στιγμή, δεν την αποτυπώνουμε απόλυτα στο μυαλό μας.
Χάνουμε τη στιγμή και χάνοντας τη στιγμή χάνουμε τη ζωή.
Τη βλέπουμε να περνάει μπροστά από τα μάτια μας και βρισκόμαστε να λέμε ''πώς πέρασε έτσι αυτή η χρονιά''.
Στάσου λίγο. Κλείσε τα μάτια σου και σκέψου για λίγα λεπτά.
Τι όμορφο έκανα σήμερα; Ποιον είδα; Γέλασα; Έκλαψα; Ποιος μου δημιούργησε τα συναισθήματα αυτά; Βγήκα το βράδυ; Πέρασα καλά;
Στάσου λίγο. Κλείσε τα μάτια σου και σκέψου. Πήγαινε και πιο πίσω.
Θυμήσου τους ανθρώπους που πέρασαν από τη ζωή σου.
Αυτούς που χάθηκαν κι αυτούς που υπάρχουν ακόμα μέσα σε αυτή.
Εκτίμησε το κάθε λεπτό που μοιράστηκες μαζί τους.
Εκτίμησε αυτά που σου έχουν προσφέρει.
Ίσως σε πόνεσαν, ίσως σε έκαναν χαρούμενο.
Ό,τι και να έγινε είναι ο θησαυρός σου.
Φίλοι και εχθροί.
Στάσου λίγο. Μην κατηγορείς κανέναν. Ούτε αυτούς, ούτε τον εαυτό σου.
Κάποιοι έκαναν λάθη. Έκανες κι εσύ.
Κάποιοι έκαναν σωστά. Έκανες κι εσύ.
Νιώσε για λίγο ευλογημένος που σε αυτά τα 15, 25, 35 χρόνια που ζεις είχες συνοδοιπόρους.
Νιώσε για λίγο ευλογημένος που γνώρισες τόσους ανθρώπους, τόσες παραξενιές, τόσες ομορφιές.
''Πότε θα ξεκινήσω να ζω;'' λέμε καμιά φορά και διαγράφουμε τόσο βίαια ολόκληρα κομμάτια μας.
Τα χρόνια περνάνε όντως γρήγορα.
Τη μια στιγμή μαθαίνεις την αλφαβήτα, την άλλη βιώνεις την πρώτη ερωτική απογοήτευση και την επόμενη κάνεις το πρώτο σου παιδί.
Όντως. Αν σταθείς και κοιτάξεις πίσω ίσως νιώσεις πως μεγάλωσες.
Αλλά σκέψου πόσες όμορφες και άσχημες στιγμές έχεις ζήσεις.
Σκέψου πόσο έχεις αλλάξει.
Απλά στάσου και εκτίμησε.
Στο προηγούμενο άρθρο λέγαμε πόσο σημαντικό είναι να προχωράς και να μην αφήνεις το παρελθόν να σε σταματάει.
Σε αυτό το άρθρο θέλω να σας θυμίσω πόσο σημαντικό είναι να μην ξεχνάμε πως δεν εμφανιστήκαμε ξαφνικά σήμερα στη Γη. Από όταν γεννήθηκες μέχρι σήμερα η ζωή σου είναι γεμάτη μικρά και μεγάλα πυροτεχνήματα.

Προχωρώ αλλά ποτέ, ποτέ, ΠΟΤΈ, δεν ξεχνώ.
Εκτιμώ.
Απλά αυτό.

15 Ιουλίου

Λίγο ήθελα και θα έκλεινα ένα μήνα μακριά σας.
Λίγο οι διακοπές, λίγο η απουσία ερεθισμάτων και έμπνευσης...έμεινα μακριά σας.
Εξάλλου, είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου στο καινούριο blog να προσπαθώ να μιλάω μόνο όταν έχω όντως να πω κάτι.

Το λοιπόν.
Τις τελευταίες μέρες σκεφτόμουν πολύ. Πάρα πολύ. Έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Καθοριστική. Μπήκα στη διαδικασία να προγραμματίσω ξανά έντονα τη ζωή. Μετά θυμήθηκα ότι σχεδόν ποτέ δεν πετυχαίνουν τα προγράμματα μου. Αντίο προγράμματα.

Μερικές φορές κολλάμε στο μπαμπούλα στην ντουλάπα, στο πνεύμα της νεκρής γιαγιάς, στο δαίμονα του σκότους και ξεχνάμε ένα φάντασμα που είναι πιο δυνατό, ανατριχιαστικό και επώδυνο από κάθε παραφυσικό-μεταφυσικό-κτλ γεγονός.Το φάντασμα του παρελθόντος.

Η δύναμή του; Ανεξέλεγκτη. Ικανή να σε δέσει και να σε ρίξει σε μια δίνη που δύσκολα βγαίνεις.
Η πηγή του; Εσύ ο ίδιος, κι όπως έχουμε ξαναπεί πώς να τρέξεις μακριά από κάτι που βρίσκεται μέσα σου;
Κι όμως το φάντασμα του παρελθόντος είναι εκεί και θα είναι εκεί θέλεις δε θέλεις για όλη σου τη ζωή. Γιατί το παρελθόν, είναι μέρος της ζωής σου. Δεν μπορείς να ξεφύγεις από αυτό και στην τελική δεν πρέπει. Μπορείς όμως να φύγεις από αυτό. Όσο και να αναπολείς στιγμές, όσο και να κάνεις σενάρια, όσο και να φαντάζεσαι αμερικάνικες ταινίες με πρωταγωνιστή εσένα, ζωή είναι αυτό που συμβαίνει όσο εσύ είσαι απασχολημένος κάνοντας σχέδια.
Ό,τι έγινε έγινε και δεν ξαναγυρίζει. Ευτυχείς, λυπημένοι και πότες είμαστε όλοι στο ίδιο τσουβάλι. Το τσουβάλι που σου λέει να κοιτάς μπροστά , γιατί η ζωή σου είναι μπροστά και δεν ξέρεις τι σου φέρνει. Κι αν φτιάχνεις χέρια με το μυαλό σου που σε κρατάνε πίσω κόψ'τα τώρα-κόψ'τα χθες ,γιατί τα μάτια σου κοιτάνε μπροστά και πρέπει να κοιτάνε μπροστά.
Ο χρόνος σου τελείωσε, η υπομονή σου τελείωσε, οι αναμνήσεις ξεθώριασαν.
Κι αν κάνεις σχέδια για να ξαναχρωματίσεις ίδιους πίνακες ξέχασέ τα τώρα.
Πάρε λευκές κόλλες, καινούρια χρώματα και νιώσε ελεύθερος.
Νομίζω πως ο χρόνος που αφιέρωσες στον εαυτό σου για να απαντήσεις σε 'γιατί' και σε 'αν' είναι υπεραρκετός. Φαντάζομαι κατάλαβες πια πως απαντήσεις δεν θα βρεις για πράγματα αόριστα.
Ξέχνα τα παλιά σωστά, τα παλιά λάθη. Κάνε καινούρια. Ήρθε η ώρα.
Φαντάσου πως κάθε επίτευγμα στη ζωή είναι ένα κάστρο που χτίζεις στην άμμο.
Κάποια είναι πολύ γερά, κρατάνε για πολύ καιρό.
Κάποια δεν είναι τόσο γερά, φοβάσαι μήπως γκρεμιστούν από στιγμή σε στιγμή.
Κάποια είναι τόσο κακοφτιαγμένα που πέφτουν κατευθείαν. 

Τα πολύ γερά σου δείχνουν ποια είναι εκείνα τα υλικά που προσφέρουν αντοχή και τα κακοφτιαγμένα σου δείχνουν τα υλικά που είναι σκάρτα, έτσι ώστε να μην τα χρησιμοποιήσεις ξανά.

Και ω!! Κοίτα να δεις πόσο απέραντη είναι η παραλία σου και πόσα κάστρα μπορείς να φτιάξεις ακόμα. Κάθε μέρα είναι μια ευκαιρία για να χτίσεις ένα καινούριο κάστρο.
Μικρό, μεγάλο, γερό, κακοφτιαγμένο.

Χτίσε. Χτίσε όσο μπορείς. Χτίσε σαν να μην υπάρχει αύριο. Χτίσε για σένα, όχι για να αποδείξεις κάτι. Δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα και σε κανέναν.

Χτίσε με την ευτυχία, τη χαρά και την ανεμελιά που χτίζει ένα 6χρονο στην παραλία.

Και για όνομα του Θεού, χτίσε τα κάστρα ΟΠΩΣ ΘΕΣ ΕΣΥ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ Η ΠΑΡΑΛΙΑ.
ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ.