Μη νομίζεις...κι εγώ ακόμα το δουλεύω

Θα μου άρεσε να γράψω αυτό το άρθρο στα αγγλικά μόνο και μόνο για να λέω συνέχεια και με γεμάτο στόμα φράσεις όπως LIFE IS FUCKING HARD ή LIFE IS FUCKING AWESOME ή FUCK! ή  WHY IS THE UNIVERSE SO SCREWED UP? και τέτοια όμορφα πράματα.
Αλλά είμαι Χελληνίδα και τα τιμάω εγώ τα ελληνικά μου fuck yeah!
Anyway (χουχού)
Τελοσπάντων.

Όλα σε αυτή τη ζωή είναι θέμα οπτικής γωνίας.
Οπότε , η ζωή...ναι! μπορεί να είναι δύσκολη αντικειμενικά για διάφορους λόγους για τον καθένα , αλλά παίζει τεράστιο ρόλο με τι μάτι θα τις κοιτάς αυτές τις δυσκολίες. Παίζει τεράστιο ρόλο τι είδους σκέψεις θα κάνεις , διότι οι σκέψεις διαμορφώνουν τα συναισθήματά μας, τις πράξεις μας και τελικά τη ροή της ζωής μας.
Ναι, όλα στο ξεκίνημα φαίνονται εύκολα. Η μανούλα σου σε ταίζει, σε ξεσκατίζει, σε βάζει για ύπνο, σου αλλάζει πάνες,σε βοηθάει να γράψεις καλά το ζήτα και το ξι και τέτοια. Μεγαλώνεις όμως σιγά σιγά και όσο πιο πολλά πράγματα αναλαμβάνεις να κάνεις μόνος σου τόσο πιο πολύ σκουραίνουν τα πράγματα. Μέχρι που θα έρθει μια μέρα που θα είσαι υπεύθυνος για τα πάντα και μάλιστα μπορεί να είσαι υπεύθυνος και για μια άλλη ζωή. Γενικά οι ευθύνες είναι βαρύ πράγμα αλλά δεν είναι αυτό ακριβώς το θέμα μας.
Το θέμα μας είναι ότι η ζωή είναι... FUCKING HARD.
Έχει δυσκολίες, έχει εμπόδια, έχει άγχη, έχει σκατανθρώπους, έχει αποτυχίες, έχει κλάματα, έχει πόνο. Έχει ανατροπές που σου μαυρίζουν την ψυχή και εξελίξεις που σου καταστρέφουν την ηρεμία σου.
Αλλά έχει και ωραία πράγματα. Έχει γέλια και χαρές, έχει έρωτες κι αγάπες, φρου φρου κι αρώματα, όμορφους ανθρώπους, θεσπέσιες μουσικές, ατέλειωτες κουβέντες, αγκαλιές και φιλιά, χαμόγελα μεγάλα, όμορφες εκπλήξεις, έντονα συναισθήματα , γλυκά λόγια. Έχει σοκολάτα για εσάς και πατατάκια για εμένα.
Κι εδώ έρχομαι εγώ να σου πω, διάλεξε από ποια οπτική γωνία θα τα βλέπεις.
Θα δώσεις ένταση στις κακοτυχίες και θα σκέφτεσαι πως όλο τέτοιες σου συμβαίνουν και πως πολύ σπάνια συμβαίνει κάτι καλό ή θα δώσεις ένταση στις καλοτυχίες και θα σκέφτεσαι πως η ζωή σου είναι γεμάτη τέτοιες με εξαίρεση κάποια δύσκολα διαλείμματα που πλάνταξες και λίγο;

Μη το αφήνεις να σε πάρει από κάτω.
Να ξέρεις πως αν το αφήσεις, θα σε αφήσει κι αυτό.
Πρέπει να προσπαθείς συνεχώς. Πρέπει να σκοτώνεις τις σκέψεις-διαολάκια για να επιβιώνουν οι σκέψεις-αγγελάκια.
Δυστυχώς το μυαλό δεν ελέγχεται εύκολα. Τρέχει με ταχύτητα φωτός.
Αλλά έχεις δύναμη να βάλεις φρένο στις κακές σου σκέψεις.
YOU ARE FUCKING STRONG.
Μα ό,τι και να σου έχει τύχει, τι νόημα έχει να σκέφτεσαι πως όλα θα πηγαίνουν πάντα στραβά.
Εσύ τότε δεν ζεις, απλά περιμένεις το κακό να συμβεί.
Μαλακία θα παιχτεί stadart κάποια στιγμή. Είναι αναπόφευκτο. Ειδικά όταν τα θέματα σου περιλαμβάνουν άλλους ανθρώπους μαλακίες παίζονται συνέχεια γιατί κάθε άνθρωπος σκέφτεται και αποφασίζει με το δικό του μυαλό.
Αλλά αυτό δεν αφορά εσένα.

Αυτό που έχεις να κάνεις ΕΣΥ,  είναι να αντιμετωπίζεις τη ζωή με χαμόγελο.
Όσο ηλίθιο κι αν ακούγεται, όσο χιλιοειπωμένο, όσο ρομαντικό , όσο βλακώδες, όσο και να θες να με δείρεις τώρα και να με φιμώσεις γιατί ΛΕΩ ΜΑΛΑΚΙΕΣ, εγώ δεν σκάω.
ΤΗ ΖΩΗ ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΊΖΕΙΣ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΟ.
ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΊΖΕΙΣ ΜΕ ΧΑΜΌΓΕΛΟ ΑΡΓΑ Ή ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΠΑΘΕΙΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΟ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΗΠΙΕΣ.
ΤΟ ΞΕΡΕΙ Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ ΟΤΙ ΗΠΙΕΣ ΤΟ ΝΟΙΚΙ ;