Κάπως έτσι

Είμαι σχεδόν σίγουρη πως ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, παρακαλά οι τρανοί επιστήμονες να ανακαλύψουν το χάπι που το παίρνεις και διαγράφεις αυτά που θες από τη μνήμη σου.
Κι αν όχι χάπι, νεράκι. https://www.youtube.com/watch?v=nTzQijhmueg

Αλλά αναρωτιέμαι χωρίς τις αναμνήσεις μας τι θα είμασταν;
Χωρίς τα λάθη μας τι θα είμασταν;
Χωρίς τα σωστά μας τι θα είμασταν;
Χωρίς τις επιλογές μας τι θα είμασταν;
Χωρίς τις αποφάσεις μας τι θα είμασταν;
Χωρίς τις εμπειρίες μας τι θα είμασταν;

Άλλοι γίνονται καλύτεροι μετά από αυτά που έχουν ζήσει.
Άλλοι χειρότεροι.
Δεν πιστεύω ότι μένει κάποιος στάσιμος.
Τα λάθη μας ,μας δείχνουν τι να αποφεύγουμε στο μέλλον. Ακόμα κι αν πρέπει να τα κάνουμε πολλές φορές μέχρι να το συνειδητοποιήσουμε.
Τα σωστά μας, μας δείχνουν ότι δεν είμαστε τόσο ανίκανοι όσο θέλουμε να πιστεύουμε κάποιες φορές.
Οι επιλογές μας, προσδιορίζουν το χαρακτήρας μας και φανερώνουν τις επιθυμίες μας.
Οι αποφάσεις μας, μας τοποθετούν στο μονοπάτι της ζωής που θέλουμε να ακολουθήσουμε.
Οι εμπειρίες μας, μας βοηθάνε σε όλα τα παραπάνω.

Λίγοι θα αντέξουν αυτές τις αλλαγές που φέρνει ο χρόνος και θα μείνουν δίπλα σου.
Κάποιοι θα μείνουν στο να αναπολούν περασμένα μεγαλεία και θυμόντας τα να κλαίνε.

Σημασία έχει πιο πολύ εσύ να αποδέχεσαι τον εαυτό σου.
Σίγουρα δεν ξέφυγες απ'τα προβλήματά σου χωρίς σημάδια. Άλλα επιφανειακά άλλα πιο βαθιά.
Κανένα σημάδι όμως δεν μπορεί να φτάσει το μυαλό σου, την ψυχή σου, την καρδιά σου αν εσύ δεν το επιτρέψεις. Κανένα σημάδι δεν μπορεί να σε αλλάξει ολοκληρωτικά αν εσύ δεν το αφήσεις.

Μακάρι να είχαμε για πάντα την ανεμελιά των 13χρονων
Να βλέπαμε τον κόσμο με τα μάτια των 10χρονων
Και να αντιμετωπίζαμε τα συναισθήματα μας με την άγνοια των 15χρονων.
Ή καλύτερα όχι;

(Αν και δεν ξέρω τι κάνουν τώρα οι παραπάνω ηλικίες...)