Το μυαλό μάς πάει μέχρι εκεί που αντέχουμε

Αν δοκιμάσεις να ξεκινήσεις jogging και είσαι αρχάριος στην αρχή θα αντέξεις κάποια λεπτά. Μετά από αυτά τα λεπτά ο οργανισμός σου θα αρχίσει να αντιδράει. Η αναπνοή θα γίνει πιο δύσκολη, τα πόδια σου θα αρχίσουν να σε πονάνε, μπορεί να ζαλιστείς και να νιώθεις ότι κάθε βήμα παραπάνω είναι εκατό φορές πιο δύσκολο από το προηγούμενο. Και σταματάς γιατί κάποιος πρέπει να προστατεύσει το σώμα σου από όλη αυτή την ''επίθεση''.
Την επόμενη φορά που θα πας για jogging ίσως κάνεις μερικά λεπτά παραπάνω.
Αν συνεχίσεις να κάνεις jogging για πολύ καιρό, το σώμα σου θα διαμορφωθεί έτσι ώστε να αντέχει την ''επίθεση'' που του κάνεις.
Έτσι γίνεται και με το μυαλό σου. Πάει μέχρι εκεί που είναι μαθημένο να αντέχει.
Αν δοκιμάσεις να ξεκινήσεις να ερμηνεύεις καταστάσεις στην αρχή θα δεις τα πιο επιφανειακά γεγονότα που σου είναι εύκολο να τα χειριστείς. Αν συνεχίσεις και φτάσεις σε σημείο που πρέπει να επιτεθείς στα πιο βαθιά ριζωμένα στοιχεία του χαρακτήρα σου, ίσως το μυαλό σου αρχίσει να χτυπάει κόκκινο και να σε διατάξει να σταματήσεις. Ένας εύκολος τρόπος για να σταματήσεις είναι να ψάξεις αλλού για αιτίες, πέρα από τον εαυτό σου. Σε άλλους ανθρώπους, σε συμπτώσεις, σε περιστάσεις, στην τύχη, στα θεία. Και σταματάς. Η ''επίθεση'' όμως έχει αρχίσει να διαμορφώνει το μυαλό σου διαφορετικά. Το μυαλό σου λέει ''ώπα, τι έγινε τώρα; αφού αυτό το κουτάκι το είχαμε τακτοποιημένο από πού κι ως πού τώρα μετακινήθηκε 2 εκατοστά πιο κει;'' Την επόμενη φορά που θα ξεκινήσεις την ανασκόπηση όμως το κουτάκι θα είναι 2 εκατοστά πιο εκεί.
Πάντα όμως μέχρι να φτάσει κάπου, το μυαλό σου θα σε πηγαίνει μέχρι εκεί που αντέχεις και μετά θα σταματάει. Το πότε θα είσαι έτοιμος να κάνεις ατομικό ρεκόρ είναι λίγο άγνωστο. Ίσως αύριο, ίσως σε 5 χρόνια. Εξαρτάται από τη ζωή σου και από πολλές πολλές πολλές ασυνείδητες διεργασίες.
Για να τρέξεις πολλά χιλιόμετρα θέλει ξεκούραση, διατροφή, υπομονή κι επιμονή.
Για να κάνεις και χρόνο θέλει ακόμα περισσότερη υπομονή.
Επίσης , αν τα παρατήσεις για μεγάλο διάστημα μετά πρέπει να το ξαναπάρεις από την αρχή , γιατί το σώμα θυμάται για ένα διάστημα και μετά ξεχνάει πάλι. ''Τεμπελιάζει''

Κι όσο για ντόπα...θα σε στεναχωρήσω.
Με το μυαλό δεν πιάνει.
Για κάθε συνειδητοποίηση υπάρχει η κατάλληλη στιγμή.