Πλήττω

Οι αισθήσεις μου με βοηθούν να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο που υπάρχει γύρω μου. Ο μόνος τρόπος για να κατανοήσω τον κόσμο είναι με το μυαλό μου. Πολλοί βρίσκονται μπροστά μου με τις δικές τους θεωρίες για τη ζωή. Προσπαθώ να συναισθανθώ την πραγματικότητα που βιώνουν αλλά η δική μου συνείδηση με εγκλωβίζει να βλέπω τα χρώματα που έχω μάθει να βλέπω. Συνήθιζα τον εαυτό μου κι όλα τα χαρακτηριστικά του και έχτιζα μια βάση για να κινούμαι. Μα κάποτε χτυπούσε η περιέργεια την πόρτα μου και ήθελα να δοκιμάσω τα όρια μου. Να χτίσω μια νέα βάση. Να δω τη ζωή από μια άλλη οπτική γωνία. Γίνεται. Κάπως έτσι κλείνουμε εισιτήρια για να δούμε έναν άλλο τόπο. Δεν θα μάθεις ποτέ τι κρύβει κάθε χωριουδάκι αυτού του χάρτη ξεχωριστά, μπορείς όμως να τοποθετήσεις τον εαυτό σου σε αυτό το πλαίσιο νέων ερεθισμάτων και να παρατηρήσεις τον εαυτό σου μέσα σε αυτό. Έτσι γίνεται. Μπορείς να πας Παρίσι. Μπορείς όμως να πας και Κίνα. Μπορείς να πας και Βλαδιβοστόκ. Μπορείς επίσης να βάψεις τα μαλλιά σου πράσινα. Μπορείς να γνωρίσεις έναν καινούριο άνθρωπο.Πάλι τοποθετείς τον εαυτό σου σε ένα νέο πλαίσιο. Μπορείς να ζήσεις 1 χρόνο σε χωριό. Μπορείς να ζήσεις 5 χρόνια σε νησί. Αν θέλεις να ενσωματωθείς , δε θα είσαι ακριβώς ο ίδιος.
Αν όμως μείνεις σταθερός σε ένα σημείο , πόσες φορές θα βάψεις τα μαλλιά σου;
Αν μείνεις σταθερός σε ένα σημείο πόσο μακριά θα τρέξει το μυαλό σου αν όχι μέχρι το περίπτερο.
Κι αν στο σταθερό σου σημείο δεν έχεις κάτι στα χέρια σου για να σε ταξιδέψει, όπως ένα βιβλίο, πόσο μακριά θα τρέξει το μυαλό σου.
Κι αν στο σταθερό σου σημείο νιώσεις ασφάλεια , τι θα κάνεις με τη βαρεμάρα;
Πού πάει η περιέργεια όταν νιώθεις ασφάλεια;
Είναι ακόμα μέσα σου και κάνεις μια επιλογή ή χάνεται όταν φύγει το παιδί;
Ίσως θέλουμε να κάνουμε μια αλλαγή για να δούμε τον εαυτό μας μέσα σε αυτό το διαφορετικό πλαίσιο ερεθισμάτων. Τώρα μας ξέρουμε. Μας μάθαμε. Εκεί πράττουμε έτσι κι εκεί πράττουμε έτσι. Εκεί νιώθουμε έτσι κι εκεί νιώθουμε έτσι. Σιγά σιγά προσαρμοστήκαμε για να μην έχουμε συχνά συναισθηματικές εναλλαγές.
Μα μετά έρχεται αυτή η βαρεμάρα. Έπαψε να μας εκπλήσσει ο εαυτός μας.
Αυτοί είμαστε;
Όντως τώρα;
Μας μάθαμε τόσο καλά; Λύσαμε όλα μας τα μυστήρια; Λύσαμε όλα τα αινίγματα του μυαλό μας;
Κάναμε όλες μας τις προσπάθειες; Λύσαμε όλες μας τις απορίες;
Πλήττω.