Καταλαβαίνεις τι σου λέω;

Ξαναβλέπω σειρές και ταινίες που έχω δει στο παρελθόν.
Ακόμα και 10 χρόνια πριν.
Οι σειρές και οι ταινίες είναι ίδιες και απαράλλαχτες.
Εγώ είμαι;
Παρατηρώ ότι συγκινούμαι πιο έντονα με πράγματα που τότε δεν είχα συγκινηθεί.
Ταυτίζομαι με χαρακτήρες που τότε δεν είχα ταυτιστεί.
Κατανοώ συμπεριφορές που τότε δεν μπορούσα να κατανοήσω.
Είμαστε καταδικασμένοι να μην μπορούμε εξ ολοκλήρου να αντιληφθούμε κάτι που δεν έχουμε βιώσει εμείς οι ίδιοι;
Ο χρόνος πέρα από γιατρός είναι κι ο καλύτερος δάσκαλος;
Η ίδια η ζωή σε κάνει θύτη και θύμα των καταστάσεων κι έτσι αποκτάς την πολυπόθητη σοφία;
Η ίδια η ζωή σε κάνει να διάλέξεις κάποια στιγμή και το μονοπάτι 2 ,που κάποτε όταν είχες να διαλέξεις επέλεξες το 1;
Τώρα καταλαβαίνω λες.
Τώρα έχω την ενσυναίσθηση που τότε δεν είχα.
Μου μιλούσες για μήλα κι εγώ δεν καταλάβαινα τι μου λες.
Ήξερα μόνο τα αχλάδια.
Δεν είναι οι λέξεις βέβαια που μας χωρίζουν.
Είναι οι διαφορετικές εμπειρίες μας.
Είναι ο διαφορετικός τρόπος ανατροφής.
Είναι οι διαφορετικές πληγές μας.
Είναι οι διαφορετικοί φόβοι μας.

Κι είναι όλα τόσο μάταια;
Όχι. ίσως η λύση είναι:
Όταν μιλώ να με ακούς ,όχι για να απαντήσεις.
Όταν μιλάς θα σε ακούω ,όχι για να απαντήσω.