Έχεις τίποτα καινούριο να μας πεις;
Καμία δουλειά δεν είχα τώρα να κάθομαι και να αραδιάζω αμπελοφιλοσοφίες εδώ. Έχω διάβασμα. Ωστόσο επειδή σπανίως γράφω πια κι επειδή το να θέλω να γράψω σημαίνει ότι κάτι πολύ σημαντικό πρέπει να βγει από τη σφαίρα του μυαλού μου και να γίνει λέξεις ώστε να συνεχίσει να υπάρχει αυτό το ημερολόγιο σκέψεων θα το κάνω. Λοιπόν, έχετε σκεφτεί ποτέ ότι λέτε την ίδια ιστορία σε κάθε άνθρωπο που σας γνωρίζει; Κι όσο σας γνωρίσει και όσο του επιτρέπετε εσείς , λέτε κι άλλα από τα πιο κρυφά-τα πιο βαθιά-τα πιο μοναχικά-τα πιο προσωπικά. Είμαστε όμως αυτό; Κι αν είμαστε, θα είμαστε για πάντα αυτό; Θα είμαστε πάντα το παρελθόν μας; Δηλαδή ναι, είμαστε μια συλλογή από άπειρες παρελθοντικές στιγμές που μας καθόρισαν λιγότερο ή περισσότερο, αλλά θα είμαστε για πάντα αυτό; Τι θα γίνει αν πάψουμε να είμαστε όλη αυτή η συλλογή παρελθοντικών CD με τα γνωστά τραγούδια; Τι θα γίνει αν αφαιρέσουμε μερικά CD. Αν δεν τα ξαναπαίξουμε ποτέ σε εμάς ή σε άλλους και χαθούν για πάντα; Τι θα γίνει αν αφήσουμε πίσω κ...